Alice Armstrong (UK) tiltle: Fury & Euphoria music: Blues release date: 2025 label: independent info band: Alice Armstrong © Rootsville 2025

Het was een lonende periode van lente tot zomer voor de onafhankelijke, meervoudig bekroonde singer-songwriter Alice Armstrong. Eén van de meest dynamisch gevarieerde en vermakelijke hedendaagse blues- en R&B-artiesten in het circuit. In april wonnen Armstrong en haar band de European Blues Challenge in Kroatië; diezelfde maand werd ze voor het tweede jaar op rij uitgeroepen tot Contemporary Blues Artist of The Year bij de UK Blues Awards.

En nu brengen ze Fury & Euphoria uit. Het tweede luik van wat blijkbaar een studio-trilogie van EP’s zou moeten worden. Speciale sound bij de intro getiteld 'Persephone', een kort, etherisch nummer.
'Punchline' raakt een meer beproefde, langzame en wiegende bluesgroove, nummer dat goed vastzit door een subtiel maar effectief ritme van Kev Hickman & Josh Rigal.

Het nummer bouwt vervolgens op naar een zwaarder deel, voordat het overgaat in een meer rustgevende gitaar- en zang outro. 'Good Love' heeft een eigentijds ritme met Hammond-ondersteuning en groovende blues die comfortabel in de tweede versnelling zit tot de pittige solo's van Olly Knight-Smith. De solo zet de krachtige zang van Alice Armstrong in gang, afgewisseld met Knight-Smiths in elkaar overvloeiende licks.

Het korte, staccato 'Bombshell' is hét moment van de plaat. Het is een soort eigenzinnige vaudeville blues, maar het klinkt als een klok. 'Scratching Walls' is het langzame blues moment van het album, maar wel eentje met een speciale twist. Een fijne solo van Olly Knight-Smith vormt een contrast met de donkerdere ondertoon van het nummer en dit in samenwerking met de stem van Alice Armstrong.

Een rhythm-and-funky blues cover van Chers’ 'Bang Bang (My Baby Shot Me Down)' is zeker een leuke afwisseling in het geheel. Op het einde van het album vind je de zesenhalve minuten durende afsluiter 'Autoassassin'. Iets wat je kan bestempelen als een progressieve, redelijke donkere blues song. Alice Armstrong houdt van het ongewone en klinkt op deze plaat redelijk hartstochtelijk.

Met andere woorden, Alice is een even uitzonderlijk individu als Fury & Euphoria klinkt.

tracks:

1. Persephone (intro)
2. Punchline
3. Good Love
4. Bombshell
5. Scratching Walls
6. Bang Bang (My Baby Shot Me Down)
7. Autoassassin

Musicians:

Alice Armstrong - vocals
Olly Knight-Smith – Guitar
Kev Hickman – Drums
Josh Rigal – Bass
Stevie Watts - Organ & Piano