Blue Moon Marquee (Can) tiltle: New Orleans Sessions music: Swing - Blues release date: 2024 (Europe 2025) info band: Blue Moon Marquee © Rootsville 2025

A.J. Cardinal en Jasmine Collette (ook bekend als Badlands Jass) kwamen oorspronkelijk uit de wildernis van Alberta, Canada. Tien jaar geleden noemden ze zichzelf Blue Moon Marquee, waarmee ze zowel muzikale talenten als idealen combineerden. Een toepasselijke naam, want het album, en de ouderwetse muziek die ze presenteren, klinkt net zo cool als blues in een rokerige nachtclub of op een veranda onder de sterrenhemel. En gelukkig komt het veel vaker voor dan een blauwe maan doet vermoeden.

New Orleans Sessions is het zesde album van Blue Moon Marquee, en hierop hebben Cardinal en Collette hun natuurlijke kennis van alles wat sjerpt, swingt, skittert en een lage staart meesleept, gericht op muziek die in New Orleans gemaakt is en ook zo klinkt. Het album werd live opgenomen vanaf de studiovloer bij Big John Atkinson's Bigtone Records in New Orleans, in twee middagen met een jaar ertussen. Naast Cardinal op gitaar en zang en Collette op bas en zang, bestaat de band uit pianist B.C. Coogan, saxofonist Danny Abrams en Nicholas Solnick of Brett Gallo op drums. Atkinson voegt mondharmonica toe aan twee nummers: het grungy originele Trickster Coyote, waar Cardinal met een passende, eersteklas gitaar doorheen speelt, en Lonnie Johnsons meer uptempo Got the Blues So Bad. Vier van de tien nummers zijn composities van Cardinal en Collette, de overige bluesstukjes uit de vroege tot midden jaren 1900.

Alles vloeit naadloos in elkaar over, een bewijs van het gekozen historische materiaal, de kracht van Cardinal en Collettes songwriting en de legitimiteit van de uitvoeringen. Het album springt direct op de vlotte ritmes van Memphis Minnie's Black Rat Swing, Collette zingt met de zoete triller van Brenda Lee en een flinke dosis soul in het lage register. De band schuifelt vrolijk, Coogan en Abrams vallen formidabel op piano en sax op. Cardinal zingt als Tom Waits op een Howlin Wolf-buiger. Vermengd met Collette's zang, of het nu in vraag en antwoord is tijdens Leadbelly's Ain't Going Down, of in koor op Bo Carter's Let's Get Drunk Again, zorgen hun stemmen voor een prachtige beroering te midden van zulke rauwe muziek. Kortom, ze zijn perfect samen.

Op What I Wouldn't Do, een originele, rauwe ballad over een smoorverliefde relatie, neemt Cardinal alleen de leiding, zijn emoties in grindkuilen gelijk opgaand met het drama dat door de band wordt nagespeeld. Over echt gesproken! Het vorige album van Blue Moon Marquee, Scream, Holler & Howl, werd bekroond met een Juno Award voor Bluesalbum van het Jaar. Ze wonnen ook de Maple Blues Awards, met prijzen voor Album, Songwriter, Acoustic Act en Entertainer van het Jaar. Als de bruisende New Orleans Sessions niet meer van hetzelfde winnen, eet ik mijn voodoohoed op, inclusief pauwenveer.

 

tracks:

1. Black Rat Swing (3:39)
2. Ain't Going Down (3:19)
3. Let's Get Drunk Again (3:48)
4. Shake It And Break It (3:08)
5. Trickster Coyote (2:43)
6. What I Wouldn't Do (5:42)
7. Red Dust Rising (3:36)
8. Saint James Infirmary (4:30)
9. Some Ol Day (4:22)
10. Got The Blues So Bad (3:35)