Jason Forsythe (US) tiltle: It's About Time music: Jazz release date: september 05, 2025 label: Hollistic Music Works promotion: Lydia Liebman Promotions info artist: Jason Forsythe © Rootsville 2025

Naast Lynch (Art Blakey, Horace Silver, Eddie Palmieri), die de collectie van negen nummers samen met Forsythe produceerde en op trompet en bugel speelt, bestaat het ensemble uit een indrukwekkende bezetting van zwaargewichten: tenorsaxofonist Walt Weiskopf (Buddy Rich, Frank Sinatra, Steely Dan), trombonist Steve Davis (Chick Corea, Art Blakey, Jackie McLean), pianist Michael Weiss (Johnny Griffin, Art Farmer, Frank Wess), bassist Ugonna Okegwo (Clark Terry, Benny Golson, Tom Harrell) en drummer Andy Watson (Jim Hall, Jon Hendricks, Toshiko Akiyoshi Jazz Orchestra). Lynch, Weiskopf, Davis en Weiss hebben ieder een indrukwekkende discografie als bandleiders. Forsythe (bekend om zijn uitgebreide ervaring als uitvoerend musicus met Slide Hampton, Charli Persip en Jaki Byard) neemt hier voornamelijk de rol van componist op zich en verschijnt alleen op het slotstuk getiteld "Sanctity".

Forsythes reis begon in de jaren 60 en 70, toen hij als jonge jazzliefhebber honderden solo's transcribeerde en tegelijkertijd zijn eigen stem als componist ontwikkelde. Fysieke beperkingen legden zijn carrière als uitvoerend musicus begin jaren 2000 een streep door de rekening, maar hij bleef schrijven. "Het jazzleven, nacht na nacht, jaar na jaar, is zwaar", reflecteert hij. "Maar de muziek leeft nog steeds en snakt ernaar om weer gehoord te worden."

It's About Time opent met "Fourth Rites", met een ostinato baslijn die subtiel doet denken aan de pianogroove in Horace Silvers "Senõr Blues". Het stuk maximaliseert de harmonische aantrekkingskracht van het vierde interval in een sneller tempo, waarbij de blazers de piano speels aanvullen om een ​​meeslepende harmonische substantie te creëren via toegankelijke akkoordwisselingen die solisten de ruimte geven om te zweven. Weiskopfs opvallende solo geeft het optreden energie, gevolgd door Davis met serieuze funkiness, en vervolgens Lynch met een solo die doet denken aan zijn werk met Silver. Ten slotte brengt Weiss het geheel tot leven met een harde swing.

"Simple Samba" schakelt over naar een lichte, bossanova-achtige melodie, subtiel geleid door Lynchs lead op flugelhorn. Watsons beheerste toets en de open, luchtige ruimte die de hoorns creëren, laten de luisteraar kennismaken met de subtiele harmonische taal – eenvoudig maar complex – die in het vorige nummer werd verkend.

"Het is geen verrassing dat trombonisten, die een instrument bespelen dat vaker mengt dan lead, de complexiteit en dramatiek van harmonieën begrijpen," mijmert Forsythe. "Dat is in feite waar ze elke dag voor worden ingehuurd. Zoveel trombonisten – van Slide Hampton en J.J. Johnson tot Billy Byers, Bob Brookmayer en Melba Liston – kwamen in de bigbands terecht om arrangeur te worden."
De observatie van de componist geeft een aangrijpende samenvatting van het auditieve magnetische effect van It's About Time, waar dynamiek alles is. Net als de beste filmcomponisten die de sfeer van een scène versterken met achtergrondmuziek in plaats van met dominantie, onderbouwen Forsythes trombonepartijen – hoewel soms te horen in leads of solobreaks – op elegante wijze de overkoepelende thema's in dienst van de muziek.

"The Professor" is opgedragen aan wijlen Bobby Rogovin, een trompettist die in de jaren 60 opgroeide in de Grand Concourse in de Bronx en een encyclopedische kennis had van zijn vrienden en collega's, waaronder trompettisten Donald Byrd en Kenny Dorham. De invloed van beiden is duidelijk merkbaar in dit nummer.

Het vierde nummer, "It's Got to Be Sweetness", brengt Davis' trombone naar de voorgrond wanneer hij de melodie introduceert door de luisteraar zachtjes te omhullen met een lappendeken van lange tonen. De titel is afkomstig van een interview uit 1959 waarin Lester Young, kort voor zijn dood, zei dat hij op zoek was naar "iets zachts". De door Davis uitgevoerde melodie begint op de zesde, die volgens Forsythe "je als componist in een andere richting voert".
Het Latijns getinte "Probándome" levert een vrolijke, neuriënde melodie op, gevolgd door het meer rechttoe rechtaan "Home", met Watson op mallets. Elke solo creëert een nieuw klanklandschap waarin je iedereen hoort luisteren en op elkaar hoort reageren.

"Outer Limits", geschreven in de Phrygische modus, verlegt de grenzen van harmonie met Weiskopf, een expert in modale improvisatie. Watson zet de toon met experimenteel drumwerk dat de groove ondersteunt. De blazers doorkruisen de donkere modus terwijl het ritme daaronder verschuift, en Okegwo levert een basstatement dat doet denken aan Jimmy Garrison voordat het de compositie compleet maakt.

"Sentimental" is een bewerking van de George Bassman/Tommy Dorsey-klassieker "I'm Getting Sentimental Over You", met trombone als leadzanger in de inleiding en de brug. Forsythe ging hier de uitdaging aan om het instrument te centreren en zo een meer eigentijdse feel te creëren voor deze immergroene standaard, geliefd bij trombonisten. It's About Time sluit af met Forsythes compositie "Sanctity", eerder opgenomen door Meridian Arts Ensemble in 1998 op hun album Ear Mind I. Deze versie begint met een kerkelijke melodie zonder ritmesectie die dikker en complexer wordt en negende en dertiende noten aan de kern toevoegt. Trompettist Kenny Rampton van het Jazz at Lincoln Center Orchestra speelt de melodie samen met tenorsaxofonist Donny McCaslin (David Bowie, Maria Schneider, Steps Ahead). Forsythe beschrijft McCaslins geïmproviseerde flair aan het einde van het nummer als "individuele briljantie bovenop een voortdurend evoluerende structuur – dat is helemaal Donny."

Terugkijkend op zijn nalatenschap als jazzmuzikant, merkt Forsythe op: "We zijn in de jaren 80 en 90 allemaal naar New York gekomen om deze muziek te spelen en hebben er onze carrière mee opgebouwd. Onze gedeelde ervaring bracht een zekere gevoeligheid met zich mee voor hoe deze muziek zou moeten klinken." Deze resultaten, vastgelegd in It's About Time, verdienen het dringend om gehoord te worden.

tracks:

1. Fourth Rites (5:57)
2. Simple Samba (7:13)
3. The Professor (6:18)
4. It’s Got To Be Sweetness (3:19)
5. Probándome (5:49)
6. Home (6:14)
7. Outer Limits (7:52)
8. Sentimental*(6:03)
9. Sanctity (3:32)