Big Harp George (US) tiltle: No Shortcuts music: Blues release date: september 18, 2026 promotion: Blind Raccoon (Betsy Brown) info artist: Big Harp George © Rootsville 2026

Big Harp George is een blueszanger, songwriter en chromatische mondharmonicaspeler uit de San Francisco Bay Area. De chromatische mondharmonica heeft, in tegenstelling tot de diatonische mondharmonica met tien gaten die gebruikelijker is in de blues, een kenmerkende klank, waardoor Big Harp George een jazzy en verfijnd geluid heeft. Hij wordt steeds meer erkend als een van de meest scherpzinnige songwriters in de hedendaagse blues, die humor en maatschappijkritiek op ongekende wijze combineert.

Big Harp George's debuutalbum Chromaticism uit 2014 leverde hem nominaties op voor de "Best New Artist"-award van de Blues Foundation en Blues Blast Magazine, en kreeg veel lof van muziekcritici. Wash My Horse in Champagne (2016) en Uptown Cool (2018) volgden, die veelvuldig op de radio werden gedraaid en nog meer kritische waardering kregen. Latere releases in 2020 (Living in the City) en 2023 (Cut My Spirit Loose en Big Harp George Does Christmas) oogstten eveneens enthousiaste reacties van luisteraars en critici, met als hoogtepunt de nominatie van George door Blues Blast Magazine als Harmonicaspeler van het Jaar.

Zijn album Cooking with Gas uit 2024, door critici geprezen als zijn beste werk tot nu toe, stond op nummer 1 in de Roots Music Report Classic Blues-hitlijst van 2024. Dit droeg ongetwijfeld bij aan zijn nominatie voor Meest Uitstekende Muzikant (Harmonica) door Living Blues Magazine, de meest vooraanstaande publicatie in het vakgebied, in 2024, 2025 en 2026.

Op het eerste gezicht is Big Harp George gemakkelijk te omschrijven als een blueszanger en songwriter uit de San Francisco Bay Area die de chromatische mondharmonica bespeelt. Maar net onder die façade schuilt George Bisharat, een voormalig hoogleraar rechten en Midden-Oostenanalist wiens creatieve songwriting varieert van bijtende humor tot gepassioneerd sociaal commentaar, allemaal gedreven door zijn meesterschap over de kenmerkende chromatische mondharmonica.

Aan die scherpe lyriek en mondharmonicavirtuositeit is geen gebrek op de 16 originele nummers die Bisharats achtste album vormen, het kunstzinnig vormgegeven No Shortcuts. Hij combineert op behendige wijze scherpe observaties met complexe muzikale creativiteit, met twintig artiesten die een verscheidenheid aan oude en moderne instrumenten gebruiken.

Bisharat begint meteen swingend met het eerste van de vier instrumentale nummers, toepasselijk getiteld "Come Out Swinging", waarin hij zijn chromatische mondharmonica tot saxofoonachtige loopjes laat drijven. “Supplement Life” volgt, een grillige, bluesachtige gids voor gezondheidsproducten uit de winkelis een muzikale uitspatting met een scherp huwelijksadvies maar het is het beste voor je.” “Sun Drifting” is een elegant instrumentaal slowbluesnummer dat spreekt door zijn chromatische ziel.

“Ain’t My Circus” combineert kermismuziek met politieke metaforen, aangewakkerd door een bijtende gitaarsolo. Will Find You” verandert de toon met een klaagzangachtige intro in Midden-Oosterse stijl, die een veelbelovende start inluidt. “Struck Out Again” is frustratie op een persoonlijker niveau, gespeeld door Kid Andersen met zijn bluesgitaar in de stijl van de late uurtjes en een treurige mondharmonicasolo “Be Adorable” sprankelt met Dixieland-jazz en advies over de liefde, met Mike Olmos op trompet en de zoete achtergrodzang van Lisa Leuschner Andersen. “Do You Remember?” is een prachtig, weemoedig duet met Andersen.

“Last Trip to Itaipu” is een heerlijk instrumentaal nummer met een Latijns tintje, opgedragen aan Bisharats overleden vriend Roberto Kant de Lima, die “me kennis liet maken met Brazilië en zijn ongelooflijk inspirerende muziektradities. “Mista Boins!” is een swingend instrumentaal nummer met het chromatische duel met het kolkende orgel van Chris Burns. Bisharat sluit dit indrukwekkende album af met drie nummers die het emotionele hart vormen – hun elegante lyriek definieert essentiële menselijke kwesties. En dat alles met een meeslepende muzikaliteit. "Rusty Spoon", opgedragen aan politieke gevangenen wereldwijd, in het bijzonder Palestijnen, is aangrijpende epische poëzie op muziek die doet denken aan country gospel, met opzwepende viool van zijn neef, de in LA gevestigde Grammy-winnaar Charlie Bisharat, "One Day", zet de prachtige, zachte melodie tegenover de minder zachte observaties.