Donald Vega (NI) tiltle: Play It Forward music: Jazz release date: august 21, 2026 promotion: Lydia Liebman Promotions info artist: Donald Vega © Rootsville 2026

De voor een Grammy genomineerde pianist en componist Donald Vega kondigt Play It Forward aan, zijn nieuwe album dat op 21 augustus 2026 verschijnt via Imagery Records in samenwerking met The Side Door. Play It Forward is opgenomen in Power Station New England en geproduceerd door Donald Vega, Laura Vega en Ken Kitchings. Op het album is Vega's Latin jazzsextet te horen, bestaande uit percussioniste Carly Maldonado, bassist Raul Reyes, drummer Pete Van Nostrand, trompettist Brandon Lee en saxofonist David DeJesus.

Play It Forward is volledig gecomponeerd en gearrangeerd door Vega en is tot stand gekomen dankzij een opdracht van Chamber Music America New Jazz Works, ondersteund door de Doris Duke Foundation. Het album viert mentorschap en de manier waarop muzikanten verhalen, tradities en wijsheid delen tussen generaties. Vega schreef de muziek uit dankbaarheid voor de leraren, ouderen en voorvechters die zijn leven hebben gevormd, en draagt ​​hun lessen voort in zijn eigen composities.

Vega treedt internationaal op als pianist voor de wereldberoemde bassist Ron Carter, die hem "de volgende pianostem" in de jazz heeft genoemd, en doceert aan The Juilliard School, waar hij zelf studeerde en onder andere samenwerkte met de grote pianist Kenny Barron. Zijn album As I Travel uit 2023 ontving een Grammy-nominatie voor Beste Latin Jazz Album, en Vega werd in 2023 benoemd tot Guggenheim Fellow in compositie.

Vega begon met klassieke pianostudies in zijn geboorteland Nicaragua, waar hij opgroeide te midden van een burgeroorlog en politiek geweld. Zijn moeder emigreerde als eerste naar de Verenigde Staten; Vega volgde haar in 1989 en arriveerde op 15-jarige leeftijd in Los Angeles als ongedocumenteerde immigrant, waarna hij later politiek asiel kreeg. Nadat een brand in zijn appartement zijn piano had verwoest, tekende hij een klavier op papier en oefende daarop, terwijl hij de muziek in zijn hoofd hoorde.

Muziek gaf Vega een manier om te communiceren voordat hij veel Engels sprak. Zijn moeder vond voor hem een ​​muzikaal toevluchtsoord aan de Colburn School of Performing Arts. Op Crenshaw High School hielp Iris Stevenson hem deel te nemen aan lokale talentenwedstrijden voor jongeren; Bij The World Stage hielp drummer Billy Higgins hem de taal van de jazz te leren. Francisco Aguabella, Al McKibbon en anderen namen hem ook onder hun hoede.

Toen een immigratiewet later zijn verblijf in de Verenigde Staten bedreigde, schreven leden van de jazzgemeenschap brieven ter ondersteuning van hem; Quincy Jones was een van hen, en een advocaat stemde ermee in zijn zaak pro bono te behandelen. Vega noemde die supporters "engelen".

"De kracht van mentorschap gaat verder dan muzikale ontwikkeling," zegt Vega. "Het gaf me een gemeenschap, een gevoel van verbondenheid en de wijsheid die ik zo hard nodig had in mijn jeugd."

Vega's albums hebben decennialang naar dit moment toegewerkt. Tomorrows uit 2008 introduceerde een pianist met een lyrische toets, een stevig ritmisch fundament en een diepe band met drummer Lewis Nash. Op Spiritual Nature uit 2012, uitgebracht door Resonance Records, breidde Vega zijn palet uit met bassist Christian McBride, Nash en een grotere bezetting, waarbij jazz-, Latijns-Amerikaanse en klassieke elementen al door zijn composities heen liepen.

With Respect to Monty uit 2015 was een eerbetoon aan pianist Monty Alexander en liet zien hoe natuurlijk Vega een meester kon eren vanuit zijn eigen perspectief. Op het album As I Travel uit 2023, met John Patitucci, Nash en Luisito Quintero, werd Vega's reis van Nicaragua naar Los Angeles en New York in kaart gebracht aan de hand van originele muziek.

Play It Forward richt zich, in plaats van op dat persoonlijke pad, op de mensen die hem hielpen zijn weg te vinden. Vega schrijft vanuit de melodie; hij wil dat luisteraars zijn nummers neuriën en meezingen, en zijn doel is muziek die door alle generaties heen gewaardeerd kan worden. Rond die melodieën bouwt hij voort met Afro-Cubaanse ritmes, montuno-figuren, batá-geïnspireerde percussie, jazzharmonie en klassieke vormen.

Voordat ze Power Station New England binnenstapten, bracht het sextet acht maanden door met optreden en het verfijnen van de muziek, een zeldzame periode waarin de stukken zich op het podium konden vormen voordat ze de studio bereikten. Vega selecteerde de groep persoonlijk op muzikaliteit en kameraadschap.

Hij zat op school met Van Nostrand, Lee en DeJesus, en ze kennen en spelen al twintig jaar samen. Reyes, de bassist, was een student van Vega aan Juilliard, wat de generatielijn in de band zelf verbindt. Maldonado en Vega kennen elkaar al jaren en zijn door deze muziek steeds nauwer met elkaar gaan samenwerken.

De titels vertellen een deel van het verhaal. "Para Aguabella" is een eerbetoon aan Francisco Aguabella; "McKibbon's Bugalú" is een ode aan Al McKibbon; "Smilin' Billy" roept Billy Higgins in herinnering; en het afsluitende "A Hymn for Iris" brengt Iris Stevenson in de kring van het album.

Twee live-favorieten van het project zijn "McKibbon's Bugalú" en "Para Aguabella". Op "McKibbon's Bugalú" speelt Reyes een melodische baslijn geschreven door Vega, en Lee levert een van de meest memorabele trompetsolo's van het album. Luister op "Para Aguabella" naar Vega's solo en hoe Maldonado daar conga's en batá omheen gebruikt.

tracks:

1. Para Aguabella
2. La Flor y El Toro
3. Into the Unknown
4. Habla Conmigo
5. McKibbon’s Bugalú
6. Smilin’ Billy
7. On Your Shoulders We Stand
8. The Road to Happiness
9. Play It Forward
10. A Hymn for Iris