Janis Siegel (US) tiltle: The Art Of Vocalese music: Jazz release date: september 25, 2026 promotion: Lydia Liebman Promotions info artist: Janis Siegel © Rootsville 2026

*The Art of Vocalese* is het aanstaande album van Janis Siegel – negenvoudig Grammy-winnares, zangeres, arrangeur en medeoprichter van The Manhattan Transfer – dat op 25 september 2026 via Origin Records verschijnt. Het album, geproduceerd door Siegel, staat in het teken van de traditie die door Jon Hendricks werd uitgedragen. Naast Siegel zijn onder anderen pianist en arrangeur John Di Martino, bassist Lonnie Plaxico, gitaristen Frank Vignola en Ed Cherry, saxofonist Wayne Escoffery, percussionist Bobby Sanabria, drummer Vince Cherico, zangers Raul Midón en Lea DeLaria, en Siegels vocale trio JaLaLa (met Laurel Massé en Lauren Kinhan) te horen. Het project, opgenomen in Sear Sound en Bass Hit Studios in New York, put uit genres als bebop, swing, Braziliaanse muziek, fusion en funk, en verkent de kunst van het ensemble-arrangeren binnen een van de meest veeleisende tradities van de jazzzang.

In de afgelopen vijf decennia is Siegel uitgegroeid tot een van de meest herkenbare stemmen in de moderne vocale jazz. Als leadzangeres, arrangeur en muzikale spil van The Manhattan Transfer – een groep die tien Grammy's won – droeg ze bij aan het toegankelijk maken van verfijnde close-harmonyzang voor een groot publiek. In de jaren tachtig was de groep uitgegroeid tot een van de meest ambitieuze vocale ensembles van die tijd, waarbij ze zich moeiteloos bewogen tussen swing, bebop, R&B, Braziliaanse muziek, fusion en vocalese.

The Manhattan Transfer was de eerste vocale groep die in hetzelfde jaar Grammy Awards won in zowel pop- als jazzcategorieën; hun album *Vocalese* uit 1985 leverde twaalf Grammy-nominaties op en bracht dit genre onder de aandacht van een veel groter publiek. De sterke affiniteit van de groep met deze stijl kwam mede voort uit de nauwe banden die oprichter Tim Hauser onderhield met Eddie Jefferson en Jon Hendricks; hun composities en muzikale filosofie vormden de basis voor de artistieke ontwikkeling van het ensemble.

Siegel speelde een sleutelrol bij het vormgeven van dat geluid. Ze won een Grammy Award voor haar vocale arrangement van "Birdland", schreef vijf arrangementen voor het album *Vocalese* en zeven voor *Brasil*, en hielp de muziek tot leven te brengen tijdens het intensieve proces van arrangeren en repeteren. Ze verzorgde ook de leadzang op kenmerkende opnames zoals "Operator", "Chanson D’Amour", "Birdland", "Twilight Zone/Twilight Tone", "The Boy from New York City", "Spice of Life", "Mystery" en "Ray’s Rockhouse".

Naast haar werk met The Manhattan Transfer bouwde Siegel een omvangrijke solodiscografie op, waaronder *Experiment in White*, *At Home*, *Short Stories*, *Slow Hot Wind*, *The Tender Trap* (met Fred Hersch), *I Wish You Love*, *Friday Night Special*, *Sketches of Broadway*, *NightSongs*, *Honey & Air*, *Mazel*, *Cryin’ in My Whiskey* en *The Colors of My Life*. *JazzTimes* omschreef *Short Stories* als "een van de meest gracieuze en diep aangrijpende werken van de moderne tijd".

Daarnaast heeft ze opnames gemaakt en opgetreden met onder meer Bobby McFerrins Voicestra, Renee Rosnes, Bob Dorough, Nils Landgren, Bobby Sanabria’s Multiverse, The Count Basie Orchestra, enka-zangeres Mika Shinno, Luciana Souza en Raul Midón. Naast haar optredens doceert ze aan NYU samen met haar collega van New York Voices, Lauren Kinhan; presenteert ze samen met zangeres Lezlie Harrison het programma *Singers Unlimited* op zender WBGO; en cureert en verzorgt ze – eveneens met Lauren – een regelmatig terugkerende live-zangsalon genaamd "Vocal Gumbo".

Siegels muzikale wortels reiken tot ver voor de tijd van The Manhattan Transfer. Ze groeide op in Brooklyn en nam via de New Yorkse radio in de jaren vijftig en zestig een breed scala aan muziek in zich op: van Frank Sinatra, Ella Fitzgerald en Louis Armstrong tot opera, rhythm-and-blues, instrumentale pop en de 'British Invasion'. Op twaalfjarige leeftijd begon ze professioneel op te nemen met een vrouwelijk folktrio; hun eerste single namen ze live in de studio op, met een volledig orkest en slechts één microfoon. Eind jaren zestig was ze volledig opgenomen in de folkscene van Greenwich Village en trad ze op in clubs als The Gaslight, Folk City, Kenny’s Castaways en The Bitter End. Haar groep verzorgde het voorprogramma voor artiesten als Big Mama Thornton, die hen aankondigde als "Three Queens and a King" – waarbij de 'King' hun mannelijke bassist was.

Die achtergrond vormde de directe voedingsbodem voor de kunstvorm die centraal staat in *The Art of Vocalese*. In tegenstelling tot scat-zang, waarbij gebruik wordt gemaakt van geïmproviseerde lettergrepen, worden bij *vocalese* teksten geschreven op bestaande instrumentale solo's en arrangementen, met behoud van de oorspronkelijke frasering en ritmiek. "De grote *vocalese*-zangers brengen er emotie in," zegt Siegel. "Je wordt zelf de solist."

Binnen deze traditie is er geen grotere naam dan Jon Hendricks: de legendarische tekstschrijver, zanger en medeoprichter van Lambert, Hendricks & Ross, die door *Time* werd omschreven als "de James Joyce van de jive". In de loop der decennia werd Hendricks zowel een mentor als een goede vriend voor Siegel. Hij bezocht haar appartement in Manhattan regelmatig, waarbij hij cassettebandjes, een koptelefoon en gele schrijfblokken door de hele kamer verspreidde. Hendricks omschreef het proces vaak heel eenvoudig: "De muziek spreekt tot je." "Het is bijna alsof hij vertaalt van de ene naar de andere taal," zegt Siegel. "Hij vertaalt die kleine zwarte noten naar emotie, naar woorden, naar verhalen, naar betekenis."

"Dit was mijn eerste project direct na het afscheid van The Manhattan Transfer," vertelt Siegel. "Het is net zozeer een eerbetoon aan The Manhattan Transfer en het werk dat we hebben gedaan, als aan alles wat daarbij hoort."
Het materiaal ontstond op onverwachte wijze. Na de afscheidsconcerten van de groep – die op 15 december 2023 culmineerden in een uitverkocht slotoptreden met The Diva Jazz Orchestra in de Walt Disney Concert Hall in Los Angeles – begon Siegel in haar appartement met het uitzoeken van tientallen jaren aan manuscripten, arrangementen, geluidsopnames en teksten. "Het was eigenlijk een soort rouwproces," zegt ze. "The Manhattan Transfer was mijn leven. Mijn focus, mijn prioriteit al die jaren lang." Tussen de stapels bevonden zich niet eerder opgenomen teksten van Hendricks, waaronder volledige bewerkingen van Charlie Parkers "Barbados" en Miles Davis' versie van "Bye Bye Blackbird", evenals een tekst voor "Pick Up The Pieces" van de Average White Band. Verschillende teksten van Hendricks op het album waren nog nooit eerder opgenomen.

Pianist en arrangeur John Di Martino fungeert op het hele album als Siegels belangrijkste muzikale partner. De twee ontmoetten elkaar voor het eerst tijdens The Jazz Cruise, voordat ze samenwerkten aan Siegels album *NightSongs* uit 2013. "John houdt oprecht van liedjes en zangers. Hij weet precies wanneer hij wel en niet moet spelen," zegt Siegel. "Hij luistert. Hij laat ruimte. En man, wat swingt hij."

Het album opent met "Back to Barbados", gebaseerd op Parkers bebop-klassieker met calypso-invloeden. Siegel zingt zowel de solo's van Parker als die van Davis, voorzien van teksten van Hendricks over heimwee en de vlucht uit het stadsleven. In "It’s Sand, Man" vormt Siegel samen met Laurel Massé (oorspronkelijk lid van The Manhattan Transfer) en Lauren Kinhan (zangeres van New York Voices) de groep JaLaLa; hiermee blazen ze een eerbetoon aan tapdanser Howard "Sandman" Sims – oorspronkelijk geassocieerd met Lambert, Hendricks & Ross – nieuw leven in. Raul Midón vergezelt Siegel op "Bye Bye Blackbird"; hij zingt de solo van Miles Davis en laat vervolgens een eigen vocale trompetsolo horen.

"In the Presence & Absence of Each Other" is geïnspireerd op *Cityscape* van Claus Ogerman en Michael Brecker, een album dat Siegel naar eigen zeggen "grijsdraaide" na de verschijning in 1982. Siegel schreef zelf teksten bij de melodie en een deel van Breckers solo, waarna ze de tweede helft overliet aan Wayne Escoffery. Dave Brubecks "Unsquare Dance" – met tekst en arrangement van Larry Kerchner en instrumentale bijdragen van Di Martino – wordt door JaLaLa uitgevoerd als een stuk met wisselende maatsoorten, terwijl Siegel in "Down for Double" samenwerkt met Lea DeLaria aan een swingnummer in de stijl van Count Basie, afkomstig uit het repertoire van Lambert, Hendricks & Ross.

Het album bevat ook "'Til the Earth Stands Still", gebaseerd op Joe Zawinuls interpretatie van Friedrich Gulda's "From Vienna With Love", en "Garner’s Stomp" – Siegels bewerking van Erroll Garners versie van "Stompin’ at the Savoy" – dat tijdens de coronlockdown ontstond door middel van gelaagde, thuis opgenomen zangpartijen. Het slotnummer, "Pick Up the Pieces", is een nieuwe versie van de hit van Average White Band, voorzien van een tekst van Hendricks. Het nummer heeft ook een persoonlijke geschiedenis: The Manhattan Transfer nam zijn debuutalbum op in de Atlantic Studios, terwijl Arif Mardin in de studio ernaast het album *AWB* van Average White Band produceerde; op dat album stond de originele versie van "Pick Up the Pieces".

Voor Siegel brengt het album decennia aan ervaring samen op het gebied van vocale harmonie, arrangeren, verhalen vertellen en samenzang. "Deze plaat weerspiegelt waar ik nu sta," aldus Siegel. „Dit is het hoogtepunt van mijn werk als harmoniezanger. Dat is wat ik in de kern eigenlijk ben. Ik vind het heerlijk om midden in een akkoord te staan. Ik geniet ervan om harmonie om me heen te horen en te weten dat ik bijdraag aan de klank van dat akkoord.”

tracks:

1. Barbados ( “Back To Barbados”) 
2. It’s Sand, Man
3. Bye Bye Blackbird
4. In the Presence and Absence of Each Other
5. Unsquare Dance
6. Down for Double
7. ’Til the Earth Stands Still (“From Vienna With Love”)
8. Garner’s Stomp (“Stompin’ at the Savoy”)
9. Pick Up the Pieces (K.O.B. GoGo Mix)