© Rootsville.eu

Kevin Burt (US)
tiltle: This Trip
music: Blues
release date: augustus 28, 2026
promotion: Michelle Castiglia (Mail)
info artist:
Kevin Burt

© Rootsville 2026


Al meer dan 25 jaar weet Kevin Burt het publiek in het Midwesten te begeesteren en daarmee de mythe te ontkrachten dat echte blues geen wortels heeft in Iowa. Zijn door soul beïnvloede optredens zijn uniek; hij wordt dan ook regelmatig vergeleken met artiesten als Bill Withers en Aaron Neville, en weet een band met het publiek op te bouwen die doet denken aan die van B.B. King.

Kevin is een autodidactisch muzikant (zang, mondharmonica en gitaar) wiens soepele, warme zangstijl zorgt voor een sfeer van ontspannen enthousiasme; hij brengt een welkome mix van serieuze muziek en aanstekelijke humor die bij publiek van alle leeftijden in de smaak valt. Hij beschikt over een krachtige stem en een indrukwekkende podiumprésence. Zijn unieke voordracht varieert van de meest verleidelijke, volle en sappige uitnodiging tot een speelse, rauwe grom. Hoewel hij jaarlijks tussen de 325 en 400 optredens verzorgt, geeft hij avond na avond het volle pond – iets wat het publiek ook echt voelt. Kevin heeft in zijn nog korte carrière ook ervaring opgedaan als acteur. Zijn rol als "Papa Gee" in de off-Broadway-voorstelling 'Klub Ka, the Blues Legend' – die twee weken lang te zien was in LaMama’s Experimental Theater in New York en elke avond uitverkocht was – speelde eerder al in Iowa City en Washington D.C. Daarnaast verzorgde hij alle arrangementen voor de bluesmuziek in dit stuk.

Zijn sobere, genuanceerde arrangementen, zijn empathisch vermogen en zijn oprechte verlangen om verbinding te maken met mensen doen denken aan collega-zoeker Taj Mahal. Burts eigen vertelkunst is nauw verweven met zijn identiteit; hij geeft die hier alle ruimte dankzij de tekstuele diepgang op een album dat soms aanvoelt als een verlengstuk van zijn rol als bluesdocent buiten het podium .Hij legt de lat hoog met het heldere doel om rauwe emoties te delen binnen een bluescontext.

Dat doet hij door ons het gevoel te geven dat hij ons persoonlijk toespreekt met verhalen die getuigen van inzicht. Soms nuanceert hij die verhalen met bescheiden zelfreflectie in nummers die suggereren dat de albumtitel een conceptuele ode is aan de liefde en de complexiteit van het leven zelf.

Een gitaar, een mondharmonica n een krachtige zangstem: meer heb je niet nodig om de ultieme 12-matenblues ten gehore te brengen. Op 'This Trip' doet Kevin Burt precies dat. Voor zijn vierde album laat de Amerikaan de band achterwege en beperkt hij zich tot de essentie – geen bas, geen drums, geen blazers; hij presenteert zijn elf nieuwe nummers in hun puurste vorm. Intimiteit en oprechtheid vormen de kern van 'This Trip'. En het album maakt die belofte meer dan waar: Kevin Burt zingt en speelt op heldere, tastbare en authentieke wijze over de aspecten van het dagelijks leven die vragen om de blues. Titels als "You Gone", "Ancestors’ Tears", "Big Love" en "I’ll Stand Up" verwijzen naar herkenbare levensmomenten die om een ​​klaagzang vragen. En dat is precies waar de blues bij gedijt: muziek die de pijn vertolkt van de hedendaagse Don Quichots.

De nummers zijn gevormd door ervaringen, zo merkt het label op, en wie goed luistert, ontdekt talloze verwijzingen naar wat de artiest zelf heeft meegemaakt. "Darling, sometimes you drive me crazy" is daarbij verreweg de meest onschuldige opmerking. Wanneer in "Round & Around" wordt gezongen: "This kind of thing / we don’t want to see now", komt de tekst al veel dichter bij de kern.Muzikaal gezien is de invulling van het bluesgenre ontspannen, maar zeker niet oppervlakkig. "Home Goin’ Time" zou zo uit een handboek voor bluespuristen kunnen komen en "You Can’t Hold Me Down" uit een liedjesboek voor gospelliefhebbers, terwijl "Your Smile" naadloos in het singer-songwritergenre past.

Burt kiest voor zijn vierde album dus een toegankelijke aanpak, die ook nog eens op zeer authentieke en uitnodigende wijze is afgemixt. De stem staat centraal en is tastbaar aanwezig, met de gitaren – soms akoestisch, soms elektrisch – vlak daarvoor. De mondharmonica neemt precies de plek in waar zojuist nog de stem klonk. Het voelt als een klein podium in de luisterkamer, pal voor de leunstoel geplaatst en daardoor perfect geïntegreerd in de luisterervaring van muziek maken in de huiselijke sfeer.

tracks:

01. You Gone
02. Round & Around
03. Ancestors Tears
04. Big Love
05. This Trip
06. Daddy’s Smile
07. Home Goin’ Time
08. I’ll Stand Up
09. You Can’t Hold Me Down
10. Because I Love You
11. Your Smile