Marc Broussard (US) tiltle: Chance Worth Taking music: Blues - Soul release date: april, 2026 info band: Marc broussard © Rootsville 2026

Marc Broussard is een Amerikaanse zanger en liedjesschrijver. Zijn stijl is het best te omschrijven als een mix van soul, rhythm-and-blues, rock en pop. Als je al fan bent van blue-eyed soul-artiest Marc Broussard, dan is het een aangename verrassing dat deze twee albums zo kort na elkaar verschijnen. Hoewel ‘S.O.S. V-Songs of the 50s’ alweer een titel was in zijn doorlopende coverreeks, bevestigt de verschijning van ‘Chance Worth Taking’ (uit op 17 april via KTBA Records) met 14 nieuwe nummers, grotendeels geschreven door de zanger samen met bassist Calvin Turner, dat Broussards werkethiek en creativiteit op volle toeren draaien.

Misschien heeft de inbreng van zijn trouwe supporter Joe Bonamassa en producer/rechterhand Josh Smith (die ook meeschreef aan vier nummers) Broussard ertoe aangezet om extra materiaal te schrijven. Het is bovendien meer organisch blues-georiënteerd dan veel van zijn andere muziek. Sommige nummers hebben een bigband-swing, andere zijn rijkelijk voorzien van strijkers, wat het klankpalet van de zanger uitbreidt buiten zijn funk-, rock- en R&B-roots uit Louisiana.

Het openingsnummer "You'll Be Sorry" is een rechttoe rechtaan, rauwe Chicago blues shuffle, iets wat we al vaak eerder hebben gehoord in de versie van "Statesboro Blues" door The Allman Brothers. Maar hoewel de structuur niet uniek is, moedigt Bonamassa Broussard aan om een ​​bluesachtiger kant op te gaan. De zang en humoristische teksten ("You're too mean and too damn cold/You don't clean, clothes ain't folded") geven het nummer een krachtige, zelfverzekerde uitstraling, waarmee hij laat zien hoe natuurlijk hij zijn toch al krachtige stem aanpast aan een stoerdere, swingende stijl.

Vanaf dat moment, gedurende de volgende 55 minuten, bevinden we ons in het blue-eyed soul-gebied dat Broussard sinds zijn debuut in 2001 zijn thuis noemt. Volgens de aantekeningen schreef Turner de melodieën, de zanger leverde de teksten aan, waarna Bonamassa, Smith, Turner, de ervaren toetsenist Reese Wynans en drummer Lemar Carter de instrumenten bespeelden. Turner voegde substantiële, maar nooit opdringerige arrangementen voor blazers en strijkers toe die doen denken aan de klassieke R&B uit de jaren 70 van Bobby "Blue" Bland, Otis Clay en zelfs Boz Scaggs op zijn meest soulvolle momenten.

Weelderige funk met een George Clinton-achtige inslag zorgt voor de swingende groove in "Blame", met ruimte voor een strakke solo van Joe B. die de achtergrondzangers tegenwerkt. We bevinden ons in de swingende sfeer van Roomful of Blues met "Let Me Take You Out Tonight", wederom een ​​wat gewaagd nummer, maar dat vooral overtuigt dankzij Broussards uitbundige uitvoering, een gitaarsolo die zo uit de koker van B.B. King lijkt te komen en Wynans' meeslepende orgelspel. Levendig en sprankelend.

De blazerssectie accentueert "I'm Going Home", een stampende soul/blues-track in een middentempo die de perfecte balans vindt tussen Bonamassa's bluesinvloeden en Broussards rauwe zang. Op het funky "Satisfaction Guaranteed" begeeft hij zich in de stijl van Johnny "Guitar" Watson uit de jaren 70. Blasers en achtergrondzangers glijden in een groove die zelfs de meest ontevreden luisteraar aan het dansen krijgt bij het horen van de suggestieve tekst.

De sfeer wordt versterkt door bitterzoete liefdesliedjes als "Whispers", "No More" en het titelnummer. Deze nummers zijn teder en worden vaak versterkt door strijkers. Alleen het epische "Chance Worth Taking" neigt naar een te zoete productie die, zelfs met een meeslepende solo van Bonamassa, krachtiger zou klinken met een minder filmische productie.

Broussard sluit 'Chance Worth Taking' af met "Laissez Bon Temps Rouler". De vrolijke New Orleans second-line jump, met blazers (gasten van Trombone Shorty), is een eerbetoon aan zijn thuisstaat. Het zal ongetwijfeld een live-favoriet worden uit deze collectie die barst van de bezielende soul en blues, en zijn retro-invloeden combineert tot een stijlvol, eigentijds juweeltje.

tracks:

1. You'll Be Sorry (3:23)
2. Trying To Do Right (Feat. Joe Bonamassa) (5:41)
3. I'm Going Home (4:03)
4. No More (Feat. Joe Bonamassa) (5:02)
5. Fever (Feat. Josh Smith) (4:30)
6. Chance Worth Taking (5:30)
7. Let Me Take You Out Tonight (3:34)
8. Sweet Love (4:21)
9. These Walls (5:02)
10. Satisfaction Guaranteed (4:10)
11. Blame (4:29)
12. Whispers (4:37)
13. Laissez Street Parade Intro (Feat. Trombone Shorty) (0:49)
14. Laissez Les Bons Temps Rouler (Feat. Trombone Shorty) (5:10)