Sean Mason Trio (US) tiltle: State Of The Art music: Jazz release date: october 16, 2026 promotion: Lydia Liebman Promotions info artist: Sean Mason Trio © Rootsville 2026

'State of the Art', het nieuwe album van de voor een Grammy genomineerde pianist, componist en producer Sean Mason, verschijnt op 16 oktober 2026 via Taylor Christian Records. Voor zijn derde album als bandleider herenigt Mason zich met bassist Felix Moseholm en drummer Domo Branch – de ritmesectie die ook op zijn eerdere albums te horen was – en betrekt hij bewegingskunstenaars Reyna Nuñez en LeAndre Douglas direct bij het creatieve proces. Mason componeerde en produceerde de zeven nummers, die zich bewegen tussen swing, post-bop, soul, hedendaagse groove en ritmes die geworteld zijn in sociale dans.

Centraal in 'State of the Art' staat de vreugdevolle, spontane wisselwerking tussen deze vijf individuen: muzikanten en dansers die in real-time op elkaar reageren en zo een gedeelde ervaring creëren die tegelijkertijd diep persoonlijk en collectief is. Mason nodigde Nuñez en Douglas uit als actieve partners bij de opnamesessies; hiermee bouwt hij voort op de lange geschiedenis tussen jazz en sociale dans, terwijl hij tegelijkertijd onderzoekt hoe die relatie er in het heden uitziet. Hun voetstappen, stemmen, gebaren en fysieke ritmes maken deel uit van de uitvoeringen zelf en beïnvloeden de keuzes van het trio naarmate de muziek zich ontvouwt.

Voor Mason staat die openheid ook symbool voor zijn leiderschapsstijl. In plaats van elke uitkomst vooraf vast te leggen, wilde hij een omgeving creëren waarin Moseholm, Branch, Nuñez en Douglas binnen de muziek meer zichzelf konden zijn. "Ik wilde dat de missie van het trio zou bijdragen aan ieders persoonlijke authenticiteit," zegt Mason. "Ik wilde *met* dansers spelen, in plaats van *voor* dansers." Het opnameproces was zo ingericht dat er ruimte was voor die vorm van interactie. *State of the Art* werd in één sessie opgenomen, met maximaal twee takes per compositie, waardoor de keuzes, reacties en koerswijzigingen die op natuurlijke wijze tussen de uitvoerenden ontstonden, behouden bleven.

De titel verwijst zowel naar het buitengewone niveau van technische prestaties dat door technologie mogelijk wordt gemaakt, als naar een bredere, tijdloze vraag: wat betekent het om kunst op het allerhoogste niveau te creëren? In een tijd waarin het onderscheid tussen live-optredens en postproductie steeds vager wordt, wilde Mason met dit album juist de menselijke interactie centraal stellen. "De moderne opnamewereld lijkt gericht op een perfect product," zegt Mason. "De grens tussen uitvoering en productie is zozeer vervaagd dat het vaak lastig te onderscheiden is wat er live is gespeeld, of zelfs of er überhaupt mensen aan de opname te pas zijn gekomen. Technologie en AI zijn instrumenten die enorm nuttig en leerzaam kunnen zijn, maar ik geloof ook dat we een tijdperk ingaan waarin transparantie van groot belang is. Luisteraars hebben het recht om te weten hoe iets tot stand is gekomen."

Het album zet een artistieke verkenning voort die Mason al geruime tijd binnen zowel muziek als dans nastreeft. In 2022 begon hij samen te werken met Nuñez en Douglas aan *The Jazz Continuum*, een productie van en met choreografie van LaTasha Barnes, waarin de relatie tussen jazz en dans werd onderzocht. Dit verdiepte zijn inzicht in jazz als een belichaamde cultuur waarin dansers actief invloed kunnen uitoefenen op muzikale beslissingen; Mason en Charles Turner ontvingen in 2023 een Bessie Award voor de muziek en het geluidsontwerp van de productie.

Mason is geboren en getogen in Charlotte, North Carolina. Hij groeide op met gospelmuziek in de zwarte kerk en hoorde thuis artiesten als Ray Charles, Earth, Wind & Fire, Maze featuring Frankie Beverly, Parliament-Funkadelic en de Brothers Johnson. Zijn wijlen grootvader, Raymond "Flat Tire" Mason, was jazzdrummer en clubeigenaar in Charlotte en speelde in de jaren vijftig en zestig een actieve rol in de Afro-Amerikaanse muziekscene van de stad. Mason begon op zijn dertiende met pianospelen en ontwikkelde zijn talent via het Jazz Arts Initiative (tegenwoordig JazzArts Charlotte), waarna hij ging studeren aan de University of North Carolina at Greensboro. Nadat Branford Marsalis hem daar had horen spelen en hem had aangemoedigd auditie te doen voor The Juilliard School, stapte Mason in 2018 over naar Juilliard.

Na zijn aankomst in New York werkte Mason op het snijvlak van jazz, dans, film en interdisciplinaire voorstellingen, terwijl hij een oeuvre opbouwde dat de jazzgeschiedenis verbindt met de klanken van nu. Wynton Marsalis prees zijn "combinatie van soul en intelligentie", en NPR omschreef zijn muziek als "uitzonderlijk groovy". Als Steinway Artist ontving Mason steun van Chamber Music America (via het programma *New Jazz Works*) voor zijn project *State of the Art*.

Mason profileerde zich als componist en bandleider met zijn debuutalbum *The Southern Suite* (2023), dat hij opnam met trompettist Tony Glausi, tenorsaxofonist Chris Lewis, Moseholm en Branch. In deze achtdelige suite onderzocht hij zijn opvoeding in het Amerikaanse Zuiden en de wisselwerking tussen meegekregen cultuur, verbondenheid met een plek en verandering; het album bereikte de dertiende plaats in de JazzWeek-hitlijst. In 2024 brachten Mason en dichteres Mahogany L. Browne *CHROME VALLEY* uit; het werk ging in première in het David Rubenstein Atrium van het Lincoln Center, met dans en geprojecteerde beelden. Later dat jaar brachten Mason en Catherine Russell *My Ideal* uit, een duo-album voor zang en piano dat een Grammy-nominatie voor 2025 ontving in de categorie 'Best Jazz Vocal Album' en een Bistro Award voor 'Outstanding Recording'.

Mason keerde terug naar de kwintetbezetting voor het in 2025 verschenen *A Breath of Fresh Air*, opgenomen met Glausi, Lewis, Moseholm en Branch. Het album markeerde de start van Taylor Christian Records, een onafhankelijk label dat door Mason werd opgericht, en bereikte de vierde plaats in de JazzWeek-hitlijst en de derde plaats in de NACC Jazz-hitlijst. Met *State of the Art* keert hij terug naar de trio-bezetting – een format dat zijn beginjaren in New York kenmerkte – maar verruimt hij tegelijkertijd de mogelijkheden ervan door samenwerking met dans.

Mason stuurde Moseholm en Branch solo-piano-opnames van de nieuwe composities voor *State of the Art*, nog geen week voor de livepremière in Dizzy’s Club (onderdeel van Jazz at Lincoln Center). Zodra het trio begon met repeteren en optreden, zorgden de interpretaties van de muzikanten ervoor dat de stukken zich ontwikkelden tot voorbij Masons oorspronkelijke concept. "Voor mij zijn composities levende organismen," zegt hij. "De eerste stap is het bedenken ervan in afzondering, de tweede is ze meenemen naar een ruimte met andere muzikanten, en de derde is ze live uitvoeren en zien hoe ze op dat moment blijven groeien."

Twee dagen na de première in Dizzy’s doken Mason, Moseholm en Branch de studio in met Nuñez en Douglas. Het beperkte aantal takes hield dat gevoel van ontdekking levend en gaf de vijf samenwerkende artiesten de ruimte om instinctief te reageren op wat er om hen heen gebeurde. Het resultaat is minder een demonstratie van een opnametechniek dan een verslag van onderlinge verhoudingen die vorm krijgen: melodieën die van karakter veranderen, ritmes die verschuiven onder de dansers, en muzikanten die reageren op geluiden die nog niet bestonden op het moment dat ze werden voortgebracht.

Het openingsnummer en de eerste single, "Secure the Bag", zet de toon voor deze collectieve werkwijze. De bas-vamp waarmee Moseholm opent, legt de basis voor een groove die Mason zowel ruimtelijk en luchtig ervaart – wat doet denken aan Duke Ellingtons "Chinoiserie" – als strak en droog, bijna als een 'street beat'. Het gebruik van brushes door Branch geeft de groove een eigen karakter, terwijl Nuñez gaandeweg een tamboerijn pakt en deze in haar bewegingen verwerkt.
"Dat is een van de kernideeën van het album," zegt Mason. “Hetzelfde muzikale materiaal kan iets totaal anders worden, afhankelijk van de collectieve interpretatie. Reyna sloeg met die tamboerijn letterlijk op verschillende delen van haar lichaam. We hadden het geweldig naar onze zin.”

tracks:

1. Secure the Bag
2. A Good Day
3. Honey Pie
4. Carolina Waltz
5. This or That
6. Nightcap
7. One United (Live at Dizzy’s Club)