American Poëts (David Ronaldo & Pieter Akkermans) support act: Healing Luke Huiskamerconcert in Vlaanderen (29-03-2026) reporter: Freddie info band: David Ronaldo © Rootsville 2026

Wanneer de Noordzee koppig breekt aan hoge duinen en witte vlokken schuim uiteenslaan op de kruinen. Wanneer bij eb het strand woest is als een woestijn en natte westenwinden gieren van venijn, dan vecht mijn land, mijn vlakke land...(Jacques Brel 1929-1978)

En ergens in dit Vlaanderenland tussen het slagveld van 'De Zilveren Helmen' en de begraafplaats van zeven Canadese piloten uit WOII doen twee warme harten, en muziekliefhebbers pur sang, hun stulpje open voor cultuur, een cultuur die mede door onze wetsdienaars vandaag de dag zich in een zware storm bevindt. Nee, dit dorpje is niet het fictieve 'Zonnedorp' al wordt er hier ook al eens een wafelenbak georganiseerd en al zal Marc Sleen dit gehucht misschien wel nooit hebben bezocht. Dit dorpje bestaat echt en zo ook de personen die dit huiskamerconcert organiseren om vrienden samen te brengen.

Nog maar recent was 'Americana' hier de muzikale voertaal maar vandaag is dit even anders. Onder de noemer van 'American Poëts' geven David Ronaldo en de Hammond speler van 'The Dice' in de persoon van Pieter Akkermans hier een muzikale lezing met daarin werk van songsmids als die Nobelprijswinnaar Bob Dylan maar ook Bruce Springsteen, Tom Waits, Neil Young en vele anderen. Een smakelijk gerecht met daarbij zelfs een nog relatief ongekend bijgerecht in de persoon van 'Healing Luke'. It's all about covers today!

'Healing Luke' kennen we muzikaal nog niet zo goed al vinden we hem nogal vlug aan den toog samen met zijn tokkelbroeder die helaas vandaag is ingeschakeld als hulpje bij dit huiskamerconcert. Tja, er moet één iemand van dienst zijn. De 'rider' van deze 'Healing Luke' is nogal vlug samen te vatten want een goede taart en een vruchtensapje zijn meestal voldoende.

In de spotlights bij deze 'Healing Luke' staan bekende en minder bekende singer-songwriters en het is aan ons om deze te ontdekken. Ook met zijn bindteksten levert hij het werk af zoals een por het zou doen. Respect alleszins dat hij meteen als opener een nummer kiest van die recent overleden songsmid die in de roaring sixties dat onverslijtbare 'Wild Thing' uit zijn pen liet vloeien en dan hebben we het uiteraard over 'Chip Taylor' (1940-26 maart 2026). Van hem krijgen we hier het pakkende 'I Ain't Leaving Without You' en zo bevinden we ons nog in de vorige eeuw. We waren meteen onder de indruk, en hoe?

Singer-songwriter John Dee Graham is als volgende aan bod met het wel indringende 'Butterfly Wings' waarna 'Healing Luke' 'These Days' brengt van het Canadese Folk duo 'Ocie Elliot'. Iemand die al een tijdje aan de top staat van de Britse Folk scéne is John Smith en van hem krijgen we hier 'Far To Good' wat dan weer de gastvrijheid hier ten huize weergeeft.

Nu is het 'Healing Luke' vergeven dat hij onder de covers stiekem een original komt te brengen. 'Kop Omhoog, Borst Vooruit' is zo een nummer waarmee hij me onmiddellijk deed denken aan Cornelis Vreeswijk (1937-1987), je weet wel die Nederlands-Zweedse liedjesschrijver die heel wat humor in zijn teksten kwam te verwerken. We kennen allemaal we 'De Nozem en De Non' uit onze Hippie periode. Luke's tekst was mooi maar aan de humor wordt nog gewerkt.

'Tyler Childres' is een Amerikaanse songwriter die we kennen uit de Bluegrass en Folk scéne en diens 'Lady May' is het afsluitende nummer en hebben we meer dan genoten van de ons verrassende 'Healing Luke'.

Het was een spinsel van David Ronaldo die er wat graag zijn toetsenman van 'The Dice' er wou bij betrekken en zo bleek het ontstane duo dan meteen een bullseye te gaan worden. Als muzikant in hart en nieren is de liefde van deze Pieter Akkermans het instrument met de 'Black & White Keys' in welke uitvoering ook, en uiteraard mogen we de collectie akoestische gitaren van David niet vergeten. Dat zou pas een big mistake zijn.

Dit duo kunnen we al onderbrengen in de categorie 'Pro' wanneer het muziek brengen betreft. Ook bij David en Pieter enkel maar covers vannamiddag, ook al hebben ze als 'David Ronaldo & The Dice' al verschillende full albums op hun conto met zo goed als uitsluitend eigen werk. Vandaag dus werk van grootmeesters in het liedjes schrijven en dus ook voor ons een trip langsheen 'Memorie Lane'.

Iemand die momenteel in de bres springt voor zijn 'Fellow Americans' is uiteraard Bruce Springstreen AKA 'The Boss' en met 'Dancing In The Dark' wordt hier dit tweede luik geopend. Iemand die zeker ook niet in het rijtje van Amerikaanse songwriters kan ontbreken is de Nobelprijswinnaar Bob Dylan en wie kent er nu niet 'Like A Rollin' Stone' uit 1965. Een muze voor David Ronaldo is zeker en vast Neil Young, al is dit een Canadees. 'After The Goldrush' beluisteren hier de aanwezigen zonder ook maar even adem te halen. Ook op 'Pancho & Lefty' van 'Townes Van Zandt' worden we met verstomming geslagen, en dit allemaal zomaar in een huiskamerconcert in ons Vlaanderen land.

De hemelse beroering van die zwart en witte toetsen zijn in harmonie met die fluweelzachte rifjes uit die akoestische gitaren, zo ook op 'Don't Think Twice, It's Alright' van 'de' Robert. Onze grijze spinsels slagen gewoon op hol bij al die 'hits' zo ook wanneer ons duo er een beetje rock 'n roll aan toevoegt met 'Johnny 99' van 'The Boss'. Van de ene Johnny naar de andere en zo belanden we met 'A Boy Named Sue' bij Johnny Cash en daar is nu eens niets 'woke' aan!

Van Neil Young brengen ze dan ook nog 'Helpless' en links en rechts hoor ik toch al wat backing vocals. Na 'The River' is het voor mezelf een highlight van deze zondag met één van de meester songsmids en het prachtige 'I Hope I Don't Fall In Love With You' van de maestro himself, Tom Waits. The Real Thing als je het mij vraagt maar ook einde van het eerste gedeelte.

Omdat er ook wel blues liefhebbers aanwezig zijn wordt het tweede gedeelte hier door David Ronaldo en Pieter Akkermans geopend met 'Out On The Western Plain' van William Huddie Letbetter AKA Lead Belly (1888-1949). Een nummer waar we de bekendheid ervan enigszins te danken hebben aan die Ierse half-god Rory Gallager.

Terug dan naar Cash want daar lust wel iedereen pap van en zeker van 'Folsom Prison Blues'. Prachtig om te beluisteren is dan weer 'Whiskey and You' van Chris Stapleton. Terug naar de blues dan met Bob Dylan's 'Blind Willie McTell' en bijna de hulpdiensten moeten opbellen voor mijn tafelgenoot bij het hierna brengen van 'She Talks To Angels' van 'The Black Crowes', maar hé, daar houden we toch allemaal van...van Angels wel te verstaan.

Na 'Tangled Up In Blue' van de 'Bob' wordt het alsmaar mooier zeker ook bij het horen van 'Willin' van Lowell George en een nummer dat veel malen gecoverd werd zo ook door Linda Rondstadt. Nog die altijd gevraagde 'Hey Hey, My My' waarna de hulpdiensten nog eens moesten langskomen (grapje) bij het horen van 'Ol' '55', eentje dat Tom Waits al bijna 30 jaar geleden uitbracht, astemblieft!

Staande ovatie dan was het gevolg met uiteraard de smeekbede voor een bisnummer en neeje, met zekerheid werd het geen nummer van Mama's Jasje' maar 'Desperado' van supergroep 'Eagles' en ook daarvan heeft die Rondstadt een prachtcover. Over and Out, al stond er hierna nog een enorm buffet klaar voor zij die honger hadden en dan volgen nu de voorbereidingen voor 't zeetje'.