Retro Village Think Pink met Little Boy & Nightingale - The Boll Weevils - Filthy Horse Dorp Moerzeke (29-03-2026) reporter: Marcel © Rootsville 2026

RETRO VILLAGE is een gratis oldtimerfestival voor het goede doel “Think Pink“ en gaat door in Moerzeke. Een dag vol nostalgie, beleving en gezelligheid. Gisterenavond was er al een retro dansfeest en vandaag zijn er live optredens, Auto’s, scooters, brommers, moto s, fietsen, kraampjes…

Op het dorp zijn er tal van old timers, een merchandisingstand, koffie, soep en live orgel te bewonderen. Verder, verdeeld over de dorpskern staan er oude Volkswagens, is er een tentoonstelling, een Think Pink bar, een desserten buffet, springkastelen voor onze kleine vrienden en een grote roze radio die ambiance brengt. En het is nog niet gedaan met old timer scooters en fietsen, een retro café met dans, livemuziek en foodtrucks en belangrijk een podium voor liveoptredens natuurlijk. Wat vanzelfsprekend mijn aanwezigheid verdiende.

Het zonnetje was van de partij en al heel vroeg op de dag doken de eerste oldtimers op. Met in hun zog een massa liefhebbers en fotografen die dit evenement al zeker niet aan zich wilden laten voorbijgaan. Na wat te hebben rondgewandeld tussen een stuk vervoersgeschiedenis, verplaatste ik mij naar zaal 'De Vier Gekroonden', waar de optredens zou worden gehouden.

Bij die optredens allemaal gekende Belgische namen, want zo ging de namiddag van start met het ons welgekend duo Little Boy & Nightingale.

Moeten ze nog wel voorgesteld vraag ik mij dan af? Bah ja, toch een beetje. Wouter Verhelst aka Little Boy en Ilse Van Dooren aka Nightingale zijn een duo naar mijn hart met een liefde voor muziek. Het is alvast niet de eerste keer dat ik dit duo aan het werk zie maar het is altijd aangenaam om beiden aan het werk te zien en te horen. Ze hebben een passie voor blues, country en rock'n'roll, en die passie straalt van het podium tijdens hun optredens, waardoor ze ook de aanwezigen weten te begeesteren. Ze beheersen een breed repertoire dat zich niet enkel beperkt tot blues maar zeer gevarieerd loopt over swingende rock’n roll, country en het betere rootswerk.

Het geheel wordt uitgevoerd op akoestische gitaar, mondharmonica, percussie en de aangename stem van Ilse Van Dooren, die ondertussen ook nog de ukelele ter hand heeft genomen. Waarom ook niet, dit kon er ook wel bij! Wie er ook nog bij kon was Sister Hettie (The Bluesmachine) die het duo vocaal en met de Ukelele kwam versterken.

We kregen een knalstart met ‘When The Circle Be Unbroken’ van The Carter Family, ‘Rock ’n Roll Never Dies’ en ‘Old Time Rock ’n Roll’ van Bob Seeger. Dat was er knal op en de dansers verschenen al op de dansvloer, maar toch wist dit duo mij tijdens hun optreden zowaar 4 maal kiekenboelen te geven. De eerste maal met hun schitterende versie van ‘Back To Black’ van Amy Winehouse. Wow gasten, niet normaal dit. Een beetje later toen Ilse haar verhaal deed over haar overwerwinning op bortskanker. Toen werd ik ook heel stil een eerlijk gezegd werden de ogen wat vochtig. Emo me!

Daar werd een song over geschreven ‘What The Doctor Said’ waarvan ik dacht dat het donker en zwaar zou zijn, maar neen begot, 100% pure rock ’n roll, let’s get that devil out. Volgende kippenvel moment bij ‘If I Needed You’ uit de film “The Broken Circle Breakdown’. De stem van Ilse is hier gewoon voor gemaakt. We kregen ook nog ‘Death Flowers’ en sloten af met de meezinger ‘Suspucious Mind’ van Elvis Presley. Maar er zou en moest nog een bisser komen en daar was kippenvel moment 4 toen ze hun versie brachten van ‘Jolene’ van Dolly Parton. Alweer van hoge kwaliteit en alweer een schitterende gig van dit duo waar de aanwezigheid van Sister Hettie alvast dat extraatje toevoegde.

De tweede act van de avond had ik nog niet zoveel weten optreden. Ik denk de laatste keer op één van de laatste edities van Summerfest t.v.v. Pinocchio in Hamme. Ik heb het hier over The Boll Weevils.

Deze “snuitkevertjes” hun warm nest ligt in Stekene met uiteraard een link naar 'SR&BC' de plaatselijke blues club. In hun midden krijgen we Luc De Ruysscher (zang & gitaar), Wim Heirbaut (harmonica's), Erik De Laat (drums), Rudy Van Der Merlen (bas) en Erik Verhelst (gitaar). Deze energieke band brengt een mix van rauwe Chicago blues, roots en Americana bluesy rock, telkens met een eigen, karaktervolle twist. Wij zijn volledig klaar voor hun rock 'n blues. En het waar de een zeer aangename en gevarieerde set waarin de harmonica van Wim een hoofdrol speelt.

Van start met ‘Clap Your Hands’ en ‘Little Sister’ van Elvis. Het geheel zat wel snor en de mannen weten waar ze mee bezig zijn. Viel ook op, het steengoede drumwerk van Erik De Laat. ‘I’m Tore Down’ was er eentje van Freddie King, waar Luk zijn talenten liet zien op gitaar en vervolgd werd er met twee klassiekers ‘Mystery Train’ en Chuck Berry’s ‘Route 66’. Allemaal aanstekelijk werk dat de dansers terug op de vloer kregen. ‘Harpin On A Riff’ was voor mij het hoogtepunt van de set. Een instrumentaal nummer op de harmonica van de hand van Wim Heirbaut.

Fenomenaal goed en een snerpende Mississippi saxofoon die je zo van je sokken blaast. Top werk Wim! Naar het einde toe kregen we nog een stevige rock medley, het befaamde en van Woodstock gekende ‘Going Up The Country’ van Canned Heat om de boel af te sluiten. Alweer een zeer aangenaam moment.

Om uit een heel ander vaatje te tappen en misschien nog een staartje te breien aan een late St Patrick’s Day, mochten de mannen van Filthy Horse deze muzikale namiddag afsluiten. Zowaar de plaatselijk helden daar in Moerzeke.

Het was alweer een tijd geleden dat ik de mannen aan het werk zag dus ideaal om daar iets aan te doen. De band werd opgericht door Francis van den Broeck (zang en gitaar) samen met Peter van den Broeck (bas) en youngster Dries Verhelst (drums). Het idee om rocknummers met een folk jasje te brengen stamt al van de beginperiode. Francis is namelijk liefhebber van dit genre, vooral van ‘The Pogues’. Deze invloeden zijn dan ook duidelijk merkbaar in hun muziek.

Om de nummers een juist tintje mee te geven wordt violist Yves De Waele (‘Sons of Sirius’) bij de band betrokken (die was er vandaag niet bij want hij was de MC van dienst) maar ook muzikale duizendpoot Wouter Verhelst (The Blue Clay, Clark & The Aces) aan de accordeon wordt aan het project toegevoegd, evenals Davy van Kerschaver op de banjo. Sterke blazerssectie met Kris Willocx op trompet en Christophe Claessens op de sax. Vandaag twee extra muzikanten met Davy Willaert aan de toesten en zoon Senne op gitaar.

Met “War And Beer” en “Drinking Bro” hadden ze al twee ferme albums uitgebracht. Kort gezegd, men neme een grote “kastrol” gooi daar een beetje Dropkick Murphys in, een toefje Pogues en een snuifje Flogging Molly, voegt daar het geweldige motto “It Ain’t A Stallion If The Horse Has No Balls’ bij en je krijgt “the real deal”. Hell Yeah, time to party!

Duidelijk dat deze local heroes veel bijval kennen want de zaal zat bomvol toen deze gang startte met ‘Beer, Tarts And Broken Hearts’ op de voet gevolgd door ‘Sinners Tatoo’. Hopla, de ambiance zat ervan in het begin goed in en dit was nog maar het begin. In sneltempo werd verder gedenderd met ‘The Mirror’ en ‘The Drum’. Met ‘Irish Rover’ kregen we een klassieker tussen de kiezen om met ‘Down By The River’  te belanden bij eentje uit hun ‘Drinkin Bro’ album. Energie ten over en het werd nog straffer naar het einde toe met ‘Drunken Lullabies’ van Flogging Molly, het onvermijdelijke ‘The Wild Rover’ en ‘Fiesta’ van The Pogues. Eindigen deden ze met hun eigen ‘Pog Mo Toin’ ! Dit was alweer een stevige party.

Ondertussen was bekend geraakt dat de organisatie 2000 euro had opgehaald van Think Pink. Goed gewerkt en bedankt aan de perfecte organisatie, het was top. Ik zou zeggen op naar volgend jaar.
Cheers folks!

Marcel