Smokestack Charlie (B) Sunday Evening Blues Muzecafé Heusden-Zolder (Mine Blues) (29-03-2026) reporter: Freddie info band: Smokestack Charlie info organisatie: Mine Blues © Rootsville 2026

Her en der beginnen stilaan de festivals al in opmars te komen maar eerst zijn er nog een paar club concerten af te werken. Zo is er op deze zondagavond de voorlaatste 'Sunday Evening Blues' van het seizoen 25-26 met op de affiche de bluesband 'Smokestack Charlie' en dus gaat het richting 'Muzecafé' in Heusden-Zolder.

Tijdens de zomer van 2024 waren we met 'Rootsville' in Diest getuige van het eerste concert van de toen nieuwe band 'Smokestack Charlie'. Een formatie die kwam te ontstaan met muzikanten uit diverse andere blues- en roots band uit de streek. Zo is er als frontman Wim Huybrechts AKA 'Den Huibbe' met aan zijn zijde staat Geneviève Dartevelle en dat is dan weer de 'madam' die in ons landje als vrouwelijke numero uno staat genoteerd wanneer het de 'Mississippi Saxophone' betreft. Als rhythm juggler is er vervolgens Robert Theys AKA 'De Bettes' en voor de aanstekelijk blues rifjes op de 'Strat' is er vervolgens Raffe Claes. Last but not least is er ook nog Willy Voordeckers op de gitaar met de dikke snaren. Dus vijf 'beat farmers' die in onze bluescéne hun strepen reeds hebben verdient. 'MC' is als vanouds Roeland Bierkens.

Het 'Muzecafé' was voor deze band goed vol gelopen wat niet vreemd is want 'Chilly Willy' stond vroeger gekend als de ambiance opener op onze blues festivals. Ondertussen zijn deze vijf goed op elkaar ingespeeld en duiken ze ook meer en meer op bij onze noorderburen. Openen doen ze hier in 'Heusden-Zolder' met een klassieker van Slim Harpo en diens 'I Got Love If You Want It'. Meteen de juiste snaar geraakt bij het blues minded publiek.

'Chicago Blues' is the word en zo komen we uit bij 'Spoonful' van Howlin' Wolf en geschreven door Willie Dixon, de huiscomponist van Chess. Het was weer een tijdje geleden dat we Geneviève nog een konden bewonderen en zo lieten we ons haar kunstjes op de 'smoelschuif' welgevallen deze avond. Niet voor niets onze Belgische Queen aan de bluesharp.  'Te-ni-nee-ni-nu' is ook zo een blues standard, ditmaal van de hand van Slim Harpo welk we uiteraard ook kennen door de aanstekelijke versie van 'Lou Ann Barton' uit 1978 en zo begint het toch een beetje te kriebelen bij de blues dansers.

Een streepje Bo Diddley dan met 'I Can Help' om met 'Boom Boom' te belanden bij de vader van de blues, John Lee Hooker. In 1961 bracht 'Sonny Boy Williamson I' het volgende 'One Way Out' uit. Het is nog altijd een mysterie wie het schreef want ook Elmore James nam het dat jaar op. Den Huibbe vermelde met dit nummer ook 'The Allman Brothers' want die zouden het 10 jaar later ook uitbrengen en dus kon 'de bettes' zich eens uitleven op zijn Snare & Tom's.

Wie ook zonder naar adem te happen bleef doorblazen was Geneviève Dartevelle die zo ook het ritme kwam te bepalen. Na 1 komt 2 en dus ook met 'Keep It To Yourself', ditmaal van Sonny Boy Williamson II en kunnen we nog voor de pauze ook genieten van 'Shake Your Hips'.

Het was en blijft ook in het tweede gedeelte 'Chicago Style'met onder meer het onverslijtbare 'My Babe' van good old 'Little Walter' maar ook nummers als 'Evil' en 'Pretty Thing'. Sonny Boy Williamson II is een blues muzikant die steeds in de juiste lade belande bij 'Den Huibbe' en zo ook zijn 'Help Me' uit 1963.

We worden nog verder in die blues roes geduwd met nummers als 'Mellow Down Easy' en Howlin' Wolf zijn 'Smokestack Lightning' naar analogie met de naam van deze band. Afsluiten doen ze met 'Checkin' Up My Baby' en 'I Wish You Would' en zo mochten de lichten terug aan ;-) of toch niet want in hun bagage zaten ook nog enkele bisnummers zoals 'Got My Mojo Working'.