Ruben Bertrands & Davy (Wayward Son) (B) Blues - Swing - Jazz Manouche -Rock 'n Roll Stamineeke Webbekom (30-03-2026) reporter: Freddie info band: Ruben Bertrands - Davy (Wayward Son) info club: Stamineeke Webbekom © Rootsville 2026

Maandagavond is het als steeds kiezen tussen een 'Blue Monday Concert' in de universiteitsstad 'Leive' met op de affiche 'The Dibs', of kiezen we voor een 'Surprice Concert' in dat cultuurcafé in die voorstad van Diest. Het rad blijft stilstaan op Webbekom mede ook door de torenhoge benzineprijzen die onze politiekers ons opleggen, en 'The Dibs' die zien we nog voor het einde van de paasmaand in onze 'reports' belanden.

Dus richting 't Stamineeke' te Webbekom voor een ontmoeting met de Leuvense Ruben Bertrands en zijn special guest Davy aka Wayward Son. Evens uit Leuven maar opgegroeid aan de zijde van Ambiorix. Zelfs het muziekpaar bij uitstek uit Webbekom hadden ook voor deze avond geopteerd, beter toch dan een avondje 'zetelen'. Even dacht ik dat het om 'Batman & Robin' zou gaan naar analogie met Ruben's T-Shirt.

De kerstversieringen en dito paasklokken zijn verleden tijd en dus vernoemen we die 'ornamenten' vanavond maar voor de goede orde 'Tubalar Bells'. Twee muzikanten met een uitzonderlijke beheersing van hun instrumenten. Ruben Bertrands die heeft er zo maar twee want naast zijn virtuositeit op de bluesharp mag zijn krachtige klankkleur ook als een instrument worden aanzien.

Davy (Wayward Son) die beheerst zowat iedere tak van de muziek op zijn 'Guitarra' of het nu Swing, Jazz, Blues, Rock of zelfs Jazz Manouche betreft. He Got It All, en zo worden de 'Ronaldo Spotlights' vooreerst gericht op deze voor mezelf en de andere aanwezigen nog tamelijk nobele onbekende maar daar zou al vlug verandering in gaan komen.

Het werk dat hij als intro zal komen te geven komt allemaal wel uit muzikanten waarbij een gitaar een grote rol speelde in hun ontwikkeling. Zo opent Davy hier de avond met één van zijn grote gitaar voorbeelden zoals de Aussie 'Tommy Emmanuel' met het stuk 'Those Who Wait' uit 2020, en niet bepaald een aanrader voor zij die hun eerste gitaarlessen nog moeten krijgen. Een uiterst complex nummer met zelfs een knipoog richting klassiek genre. De skills van Davy die belanden hier zo meteen op het voorplan.

Gelukkig opteert Davy voor ook een meer verteerbaar voorgerecht dan het hoogstandje van bij het begin met 'Runnin' On Faith' van slowhand 'Eric Clapton', ook te horen op diens 'Unplugged' album uit alweer 1992. Van de magistrale songsmid 'Leonard Cohen' haalt deze 'Wayward Son' dan plots 'Famous Blue Raincoat' uit 1971 vanonder het stof vandaan. We blijven genieten van de diversiteit op 'La Guitarra' met daaropvolgend het epische 'Vincent' van 'Don McLean', en zo blijven we in de 70-ties era. Als afluister van deze amuses als voorgerecht krijgen we nog eentje van 'Tommy Emmanuel' met alweer een instrumentale song die luistert naar 'Endless Road' en zo weet ons 'Marcske' die 'Guitar Tabs' al meteen op te sluiten in zijn plurale tantum.

Samen beginnen ze eraan met een Jazzy swingdingske als 'Why Not Take All Of Me' een 'Cole Porter' song uit zowaar 1931 en gecoverd door vele grootheden dus vanavond ook door Ruben Bertrands. Vervolgens komen beide heren aandraven met één van de mooiste ballads uit de moderne muziekgeschiedenis. De credits van 'Careless Love' zouden destijds al zijn toegeschreven aan 'W.C. Handy' in 1921. Later verschenen er ook prachtige blues versies van dit nummer zoals die van 'Jason Ricci' in zijn beginjaren en deze Van 'Colin Linden' in samenwerking met 'Luther Dickinson', gezongen door Rachel Davis op deze laatste. Uiteraard een song gecoverd door al wie naam heeft in de muziek. Hier vanavond met een indrukwekkend intermezzo van Ruben op de 'Missysippi Saxofoon', en de Tubalar Bells...die zwegen! (versie van Jason Ricci)

Ook Brother Ray' maakte daar een versie van maar van Ray Charles krijgen we hier vanavond 'Unchained My Heart' en 'I Got A Woman' met een beetje Jazz Manouche gevoel waardoor 'La Guitarra' van Davy plots 'La Pompe' werd en zo ook overgaand naar rock 'n roll. Of er verzoekjes zijn? Jazeker want die waren zorgvuldig opgeschreven en zo kregen we van Chris Stapleton het onsterfelijke 'Tennessee Whiskey'. Een nummer dat als bruggetje meekreeg die al even onuitwisbare hit van Diva Etta James met 'I'd rather Go Blind', een kiekebisj moment en special voor het verzoekje...You're as smooth as Tennessee whiskey, You're as sweet as strawberry wine...

Even terug naar een ander verzoekje en zo kregen we weerom Ray Charles met 'Hit The Road Jack' en ook dit was 'As Cool as Alvis end Ice Tea' om er zomaar een bluesquote bij te halen. Even iets totaal anders als interludium en zo kregen we van onze eigenste Django Rainhardt zijn 'Minor Swing' waarna Ruben en Davy even in hun jeugdjaren verdwenen in Disney's 'Jungle Book'. Voor het volgende verzoekje moest ons duo even diep nadenken alvorens ze in het repertoire van George Gherwsin doken en zo maar 'Summertime' uit 'Porgy and Bess' naar boven haalde wel te verstaan in een bluesie versie zoals die van 'Big Mama Thorton' uit 1960 en als ze het mij vragen, mocht daar het gepaste 'Let's Go Get Stoned' op volgen.

En toens was er tijd voor koffie waarna we nog een korte tweede gedeelte kregen. Met 'Civil War' van Guns N' Roses uit de early nineties bewijs onze 'Wayward Son' dat hij ook dit genre volledig onder de knie heeft. Met Ruben Bertrands was er dan ook nog een einde met blues zoals 'I'm A Man' van Muddy Waters. Ook loopings kende voor Davy geen geheimes wat we konden horen op een korte versie van 'Fever' met als gevolg ook onze bijdrage door vingerknipping als perussie aanvulling. Na een wel zeer beklijvende avond sloten Ruben en Davy hier af met 'House Of The Rising Sun' en zo belanden we qua sfeer terug in de Big Easy! Respect...