The Dibs & Friends (B/NL) Sunday Evening Blues Muzecafé Heusden-Zolder (Mine Blues) (26-04-2026) reporter: Freddie info band: The Dibs info organisatie: Mine Blues © Rootsville 2026

En plots is het dan zover, het einde van het seizoen 26-26 hier op onze geliefde 'Sunday Evening Blues'. Dat doen die van 'Mine-Blues' hier vanavond met niemand minder dan 'The Dibs' die voor deze gelegenheid enkele van hun muzikale vrienden hebben uitgenodigd om hier vanavond dit seizoen met veel luister af te gaan sluiten.

De weg naar het 'Muzecafé' die kennen Peter Jacobs,  Bart Billekens, Stanley Patty, Jeffrey 'Jr' Gijbels en Guy Engelen wel uit het hoofd want onlangs vond hier ook in hetzelfde muziekcafé de album release party van hun debuutalbum 'Just For You' plaats. Een album dat in elkaar werd geknutseld hier in de kelders van 'CC Muze' door Rocco Dituri en JB Biesmans en werd uitgegeven bij het 'NAKED' label.

Vanavond dus een 2de release party van het album met als special guests de volledige bezetting van de 'Anton Lee Band' met daarin Sander Sepanski AKA Anton Lee, Jeffrey 'Junior' Gijbels en Patrick Indestege, verder krijgen we ook nog Mark Sepanski, Marc Gijbels en Martijn Engelen op het podium. Alles klaar voor het concert zou je zo zeggen ware het niet dat Patrick zo plots een ziekenbriefje wist binnen te brengen. De 'MC' is vanavond als vanouds Roeland Bierkens en de technische kantjes daarvoor tekent hier Gert Bammens. De kompels van 'Mine Blues' die waren voltallig.

De soul- en bluesbrothers van 'The Dibs' waren ready, willing and able en begonnen eraan met het heerlijk klinkende 'Feel So Bad'. Dit onder aanvoering van de soulvolle stem van Peter die samen met zijn Dibs & Friends er een mooie avond zouden van gaan maken. Op die vrienden was het nog even wachten want het eerste gedeelte van dit optreden zou dan weer integraal naar 'The Dibs' gaan. Samen met de gitaar rifjes van onze Vlaamse Ronnie Earl, guitarslinger Stanley Patty slaan ze met 'No Sleep' de weg in richting Funk.

Hun aanstekelijke en groovy sound wordt tewerkgesteld door de Hammond klanken van Bart, de groovin' shuffles van Jeffrey Jr. en de klanken van Guy aan de gitaar met de dikke snaren. 'Last Change' for romance is het niet wel de laatste kans op je dancin' shoes aan te trekken. Met 'You Belong To Me' duiken deze 'The Dibs' in het arsenaal van 'Chicago Soul' en verwelkomen de soulliefhebbers onder ons toch de toch nooit vergeten tak de ons geliefkoosde soulmuziek. Net ook als met 'Pouring Water On A Drowning Man' van de Northern Soul legende James Carr die deze soulsong al in 1967 uit de pen liet vloeien. Voor ons was het zo al een 'enjoy' momentum met Bart aan de 'black & white keys' al deed die 'leslie' ook wel haar ding.

'Sick and Tired' schreef Peter tijdens de Corona epidemie en was louter bedoelt om het beleid van ene 'Trump' aan de kaak te stellen, de man die ons vandaag de dag in een diepe crisis zou gaan storten en daar hoeven onze ministers geen schepje bovenop te doen. Gelukkig keren we al vlug terug richting soul en de juiste vibes met 'Relentless', that's wat's authentic soul about! Na als met de soulvolle soulballad 'Like Lovers Do', een song die werd geschreven door Peter samen met Bart, alleen jammer dat het dansen op een 'one stone' gevoel uit ons geheugen lijkt verdreven. Een voorbeeld van een echte 'Lover song'. ook een heerlijke conversatie tuusen Hammond en de Six- String van de band.

Met de titeltrack van het album 'Just For You' nodigt Peter de vaste 'home dancer' naar het podium, helaas zonder 'Mini skirt and Go Go boots', het probleem is hem nu nog weg te krijgen. Een melting pot van soul & funk dat werd opgevolgd door 'Stop Fooling Around'. Met 'Wrap It Up' uit de Memphis Soul arsenaal van Sam & Dave sluiten The Dibs' het eerste gedeelte af, een nummer dat ook de charts werd ingezongen door Kim Wilson en zijn 'Fabulous Thunderbirds' en zo rest ons de vraag wie was er het eerst, de kip of het ei? En zo werkten deze 'The Dibs' het eerste gedeelte volledig is stijl af en waren wij toe aan de koffie en het bijbehorende rabarber, rabarber...

Alvorens Peter zijn vrienden op ons zou los laten krijgen we eerst nog twee nummers van 'The Dibs' met 'Watch Your Step' en 'You Got Me Were You Want Me' om hen zo nog in ons geheugen op te slaan alvorens er een feestje zou gaan losbarsten.

Er waren drie zonen uitgenodigd vergezeld van de pappa's en net dit zou memorabel gaan worden. Vooreerst was er Martijn Engelen, zoon van bassist Guy Engelen, die als eerste de handdoek zou gaan opnemen. Samen met zijn vader, drummer Jeffrey Jr. en Bart aan de toetsen zou hij drie nummers brengen met als eerste John Mayer zijn 'I Don't Trust Myself (With Loving You)' een nummer dat in 2006 werd uitgebracht samen met de film over John's leven in de 'City of Angels'.

Zowaar meteen een eerste verrassing en zo kregen we ook nog 'When My Guitar Gently Sleeps' uit het beroemde 'White Album' van de 'Big Four', en werd geschreven door George Harrison in 1968. Als laatste bijdrage bracht Martijn Engelen ook nog een cover van een cover want we kennen allemaal 'Feelin' Allright' van Joe Cocker maar het was 'Traffic' met Steve Windwood, Jim Capaldi, Dave Mason en Chris Wood die het nummer op hun album 'Traffic' in 1968 kwamen uit te brengen.

Vervolgens was het de beurt aan Marc Gijbels, vader van Jeffrey Jr. en Mark Sepanski vader van Anton Lee die 'The Dibs' kwamen te vervoegen. En ook dit was een verrassing toen 'Blind Love' zomaar zonder waarschuwing het café werd in geslingerd. En ja hoor Marc en Markske deden het voortreffelijk als de veteranen van de bende.

Ze mochten nog even blijven dan wanneer zoon Sepanski AKA Anton Lee ons zou gaan verbazen. Mede door zijn nog jonge leeftijd maar tevens ook door zijn skills als guitarslinger werden we zo de rock 'n roll era in gezogen met 'Frankie Please' van Rodney Crowell.

Alhoewel Anton Lee op jeugdige leeftijd vele genres aankan is zijn muze toch ook Joe Bonamassa en van hem brengt hij een smaakmakende versie van diens 'Blues DeLuxe' en zo krijgen we hier toch een hoogstaand bluesje te horen in de sfeer van de 'Tin Pan Alley' sound. Dit in een conversatie van Anto Lee samen met Stanley Patty. Voor de gitaarliefhebbers werd het toen een hemel op aarde. Op de achtergrond hoorden we toen al een andere tiener zuchten van, diene is van mij en daar heeft papa en mama Sepanski nu eens niets over te zeggen en ze mag er best trots op zijn.

Als laatste grijpt Anton Lee terug naar de band waar het voor Marc Gijbels hier in Limburg misschien wel allemaal mee begon en dat is met de band 'The Rhythm Bombs'. Van deze band brachten ze nog 'Disconnect My Phone' en zo zouden we bijna gaan vergeten dat het hier een optreden betrof van de soul- en blues formatie 'The Dibs', en zo konden Peter, Bart, Jeffrey Jr., Guy en Stanley nog het afsluitende 'Together' brengen.

Iedereen best tevreden over de avond en zo mochten 'The Dibs & Friends' nog eens terugkomen voor een bisnummer met 'I Like It Like That' aka 'A Me Ma Gusta Asi' als waardige outswinger van de avond...Tot in september voor een nieuwe reeks 'Sunday Evening Blues'. Vergeet wel niet het 'Mine Blues Festival' op 13 juni.