Gevarenwinkel #28 Festival (buurtdag) Varenwinkel (Herselt) (27-08-2026) reporters: Marcel & Freddie info bands: Die Hards & Al-Arm - Polly et Les Quatre Snaar & Ambrass - Motown Supramecy - The Skadillacs info bands: ABBA Gold Europe - Los Kabrios (Afterparty) info organisatie: Gevarenwinkel © Rootsville 2026

Nog maar net 3 dagen “Blues For The People” in Wespelaar achter de kiezen en daar stond het volgende festival al op het programma. Het laatste weekend van augustus is de vaste stek van het (GE)Varenwinkelfestival in Herselt. Zoals steeds één van de fijnste festivals die ons land rijk is en dit jaar toe aan de 28ste editie. Dit jaar was ook alweer een goed doel uitgekozen en dat was Al-Arm VZW, een VZW die werkt aan het doorbreken van sociaal isolement en armoede.

Normaliter bezoek ik enkel de laatste twee dagen maar nadat ik mij vorig jaar zo had geamuseerd op donderdag, besloot ik om dat dit jaar nog eens over te doen. De weersverwachtingen zagen er niet zo schitterend uit, maar we zouden er wel het beste van maken. Na de verkeersdrukte, in de hel van Antwerpen, richting Kempen te hebben overleefd, kon ik mij installeren in mijn slaapplaats voor de volgende dagen en trok ik richting de festival weide.

Wat ooit begon als een ludiek buurtfeest, is ondertussen uitgegroeid tot een volwaardige festival dag, waar het bordje “Sold Out” alweer fier aan de kassa prijkte. Met meer dan 2000 man is dit dus wel een redelijk uitgelopen buurtfeest als je het mij vraagt. De 'MC' is als vanouds 'Den Doc'.

Er waren zowaar 6 acts voorzien op deze eerste festival dag waar zoals vorig jaar The Die Hards deze driedaagse mochten aftrappen. Dit collectief is zeer goed gekend bij de inwoners van Varenwinkel en heeft ook te maken met de plaatselijk Fanfare St-Cecilia.

Dit muzikaal welkom wordt gevuld met een zeer ruim instrumentaal repertoire gaande van Neil Young tot Petula Clarck. Ideaal dus om in de stemming te komen. Vandaag worden ze bijgestaan door het koor Verwante Stemmen , wat is ontstaan uit vzw Al-Arm, een organisatie die mensen in armoede zowel letterlijk als figuurlijk een stem geeft.

Er was al heel wat volk komen opdagen toen de fanfare inzette en we een aantal gezongen klassiekers aangeboden kregen zoals ‘Flip, Flop & Fly’, ‘Proud Mary’ of Don McLean’s ‘American Pie’. Tijd voor het koor “Verwante Stemmen”. Er waren zangboekjes uitgedeeld en daarin stonden de lyrics van hetgeen zou worden gebracht. Allemaal gekende klassiekers omgezet in een Nederlandse tekst. Denk aan ‘Wij Staan Samen’ (I’m Still Standing van Elton John), ‘Een Stem Voor iedereen’ (Hit The Road Jack) of ‘Geen Zorgen, Wij Lachen’ (Don’t Worry Be Happy). Alvast een leuk een aangenaam begin.

Na dit aangenaam aperitiefje konden we ons begeven richting de Roots tent voor het aantreden van Polly et les Quatre Snaar & Embrass. Een hele mondvol dus. Van eigenzinnig ukelele-orkest tot een extra-large rockband, zo evolueerde de uit Genk afkomstige Polly et les Quatre Snaar & Embrass in de afgelopen vijf jaar. Wat bleef, is hun handelsmerk: bekende en minder bekende songs volledig naar hun hand zetten. Iron Maiden klinkt plots country, Lady Gaga polka en The Black Keys verrassend rootsy. Dit zou wel eens leuk kunnen worden.

En of! Wat een gekke bende startend met ‘Le Téléphon’ van Nino Ferrer gevolgd door een knallende versie van ‘St James Infirmary’ en ‘Lonely Boy’ van The Black Keys. Olé, party time! Een heel goed collectief met 2 goede zangers en een sectie blazers om “U” tegen te zeggen. Het geheel swingt en klinkt zeer aangenaam. Alle genres komen aan bod denk aan ‘Ace Of Spades’, ‘Smoke On The Water’, ‘Mr Blue Sky’ of zelfs ‘Rawhide’. Meer dan dik in orde dit.

Voor de volgende band verhuizen we naar de grote tent voor totaal iets anders, want daar zouden The Skadillacs de tent op stelten zetten. Bij deze zou ik dan ook mijn dansschoenen nog maar wat aanhouden. Zelf had ik de mannen nog nooit aan het werk gezien maar had er al wat over horen vertellen. Benieuwd dus.

Deze Belgische topband, actief sinds 2011, staat bekend om zijn explosieve liveshows vol klassiekers van The Specials, Madness en The Selecter.

The Skadillacs brengen de onweerstaanbare energie van 2 Tone ska recht naar het podium.. Met acht gedreven muzikanten zorgen ze vanaf de eerste noot voor een feest waar stilstaan alweer geen optie is. Deze “Nutty Boys” bestaan uit ‘Post-it-Pete' op gitaar, 'Mr. Noglassis' op keyboard, '3 Minute Sam' op trompet, 'Steamboat Soi' op basgitaar, 'Sir Rudy Jean' op vocals, 'Dr. Von Reed' op saxofoon, 'Slider' op trombone en 'Sir 5th Fill' aan de drums. Astamblieft!

Dit is gewoon een knettergekke bende. Energie ten over en dat was al duidelijk bij de eerste tonen van ‘One Step Beyond’ van Madness. Er werd gewoon een munstuk in de jukebox gegooid en de ene ska hit na de andere, rolde uit de boxen met ‘Gangsters’ en ‘Message To You Rudy’ van The Specials, ‘Red Right Hand’ oorspronkelijk van Nick Cave maar gecoverd door The Skalbs, meer Madness met ‘Embarassement’, ‘It Must Be Love‘ of  ‘Baggy Trousers’. Dit is topwerk.

De mannen zijn springveren en staan geen seconde stil. Show tot in de puntjes verzorg. Nog nooit een tsjokvolle tent zien springen, dansen en zingen zoals bij deze Skadillacs. Hun versie van ‘Bella Ciao’ ie er eentje op speed en wat beter om af te sluiten dan met ‘Night Boat To Cairo’. Dit was fenomenaal, wie hier kon blijven stilstaan, raad ik een doktersbezoek aan.

Op naar de Rootstent nu, want daar zou een potje Motown sound aan de man worden gebracht door de fantastische Motown Supremacy. In deze Rootstent is de 'MC' de welgekende 'Den Huibbe' al verwisselde hij Motown met Stax en het zou formitastisch zijn geweest moesten, Sam & Dave, Otis Redding samen met Bookert T & The MG's hier van de partij zijn geweest ;-). Onze Huibbe is uiteraard gedoopt in de doopvont van de Chicago blues.

Deze geweldige formatie brengt het gouden Motown-tijdperk tot leven met drie krachtige soulstemmen en een strakke, funky liveband. Ze voetren je mee langs klassiekers van The Supremes, Marvin Gaye, Stevie Wonder en vele anderen. We konden ons verwachten aan iconische danspasjes, schitterende jurken en een sound recht uit Hitsville USA. Stilzitten zal hier alvast geen optie zijn. Tijd dus om onze dansschoenen aan te trekken. De band bestaat uit Vivian Black (zang), Peggy Sandaal (zang), Lara Kowsoleea (zang), Chris Van Nauw (gitaar), Stijn Tondeleir (bas), Pieter Goossens (keys) en Dave Imby (drums).

Na een bombastische aankondiging kwamen de dames met veel zwier het podium op en kregen we onmiddellijk een ‘Martha Reeves Medley’ gevolgd door ‘Tears Of A Clowm’ en ‘You Can’t Hurry Love’. Er was net een teletijdmachine in werking getreden die ons linea recta terugbracht naar de gouden tijden van Motown. Drie geweldige zangeressen bijgestaan door een zeer goede en strakke band, maar het waren de dames die de eyecatchers waren vanavond.

‘Dancing In The Streets’ een medley van The Supremes of van Stevie Wonder het maakt allemaal niet uit, het klinkt even goed als het origineel. Alles hits aan bod laten komen is gewoon onmogelijk wegens te veel, maar hetgeen wij voorgeschoteld kregen was uitstekend. Voor aflsuiten nog ‘Reach Out’, ‘Can You Feel It’ en ‘I’ll Be There’. Dit was alweer TOP!

Terug naar het hoofdpodium voor een stuk jeugdnostalgie met Abba Gold Europe. Deze band is dé coverband die de magie van ABBA tot leven wekt. Met twee sterke zangeressen en een strakke liveband brengen ze de grootste hits van Agnetha, Frida, Björn en Benny met verbluffende precisie én flair. Ik vermoedde dat hier alle hits de revue zouden passeren en dat zijn er natuurlijk heel wat. Deze ervaren tribute-act, met roots in de cast van de Londense musical Mamma Mia, staat garant voor kwaliteit, energie en pure nostalgie.

Abba Gold Europe bestaat uit Karen Graham als Agnetha, Emma Jones al Frieda, Mark Stratton als Björn en Wojtek Godzisz als Benny. Verder nog Toby Boyle en Steve Giraly op gitaar, Antony Coote en Gary Liedeman op bas en Dan Church aan de drums.

Alweer een tsjokvolle tent natuurllijk want iedeeren kent de Abba hits. Alle songs goed voor Top 1 noteringen in de charts en met de starter ‘Gimme Gimme Gimme’ begon het al goed. Je zag iedereen al meezingen uit volleborst. Op het podium deden de dames, met eenzelfde look natuurlijk, de danspasjes perfect achterna.

Natuurlijk was het hek dan van de dam en de ene hit volgde de andere op ‘Dancing Queen’, ‘SOS’, ‘Mama Mia’, ‘Money Money Money’, ‘Waterloo’ en zo voort en zo verder… Eigenlijk werd dit een stevige sing along waar iedereen zich uitzondelijk goed heeft vermaakt, ikzelf inbegrepen met als outswinger een welgemeende ‘Thank You For The Music’.

Als afsluitende after-party doen ze beroep op 'Los Kabrios'. Een after-party die was weggelegd voor de die-hard en dat zag je. We leerden deze 'Los Kabrios' kennen tijdens een uitgave Toets zijn 'Plèkmuziek' op de kiosk van Hoegaarden. Net zoals het bij al hun andere optredens het geval is werd het ook daar een muzikaal feestje in een mix van Tex-Mex, Irish Folk en zo is het ook meteen dan ook maar Polka time en daar hoort natuurlijk een accordeon bij!

Het begon allemaal toen in 1995 Chris Nijs aan enkele vrienden vroeg om een bandje op te richten. Met enkel 6 nummers in hun bagage trokken ze naar de lokale fuiven maar daar klonk het al vlug van 'we want more'. Door werk en andere omstandigheden kwam er in 2006 een sabbatjaar maar het bloed gaat waar het niet kruipen kan, en zo vieren Chris Nijs, Tom Vanhooren, Axel Servaes, Danny Hoedemaekers, Dirk Dewel en Bart Singule in de huidige bezetting van 'Los Kabrios.

Aftasten staat niet in het woordenboek van 'Los Kabrios' en zo vliegen ze maar meteen met de deur in huis met enkele opzwepende polka's zoals 'Blijve hangen' aansluitend met de wals 'Ik Hou Van U' waardoor de ganse tent meteen aan het meedeinen ging. 'Vlaamse hits terug tot leven herwekken is hun ding zo ook met Johan Verminnen's 'Rue Du Bouchers'. Uiteraard zoals steeds in het Huldenbergs dialect gezongen.

Het lijkt hier wel op of deze buurtdag een never ending party is vandaag. Ambiance ten top met de muziek van het groene eiland zoals 'The Wild Rover' en wat gedacht van die mooie 'Shannon Song'. Ook het Partizaans strijdlied kregen we een tweede maal voor de kizen vanavond maar voor de sfeer kan dit uiteraard nooit kwaad.

Chris kan dan ook niet voorbij om zijn dorpje 'Neerijse' in de spotlights te zetten met 't Deurp' waarna ze met 'Natascha' de Hongaarse Poesta intrekken. Zeker ook met de sing-a-long  'Ga Met Me Mee', dat we ook kennen van de ons helaas ontgane Bart van den Bossche', blijft dit feestje hier steeds meer crescendo gaan.

Het wordt helemaal te gek met schlagers als 'Rosamunde' en 'Malle Babbe' met hierna als kers op de taart het door het dak gaande 'Fiesta' van The Pogues. Helaas komt ook hier een einde aan met de vraag van...wat zullen we drinken...zeven dagen lang! En zo hebben die van Huldenberg hier meteen weer een pak nieuwe fans erbij.

Leuk eerste dag alvast en dat beloogfd voor de volgende twee dagen. Tijd voor een dodoke, dus tot morgen gasten!!

Cheers

Marcel

nieuwe 'frittenbakker'

er kan er nog altijd eentje bij?...helaas 'Sold Out'

on request!