Tom Beardslkee & Ruben Bertrands (US/B) Blues Stamineeke Webbekom (14-09-2026) reporter: Freddie info organisatie: Stamineeke Webbekom © Rootsville 2026

Wanneer twee gelijkgestemde muzikale zielen elkaar vinden zou het best wel eens interessant kunnen worden en dat is ook de reden waarom we op maandagavond richting 'Stamineeke' trekken voor een ontmoeting met Ruben Bertrands en de uit Ohio afkomstige Tom Beardslee. Een combinatie die we nog niet in deze samenstelling hebben kunnen zien en dus benieuwd hoe ze hun blues hier komen te brengen.

Ruben Bertrands zijn roots liggen in Leuven en heeft zo al heel wat wegen bewandelt zowel solo, als in duo of met zijn band 'The Nightcaps'. Hij verzorgde met 'Bluesapalooza' ook een radioprogramma op de Leuvense vrije radio 'Radio Scorpio' en heeft daar een paar jaar een festival in 'Het Depot' georganiseerd. Met band is hij op 24 november nog te bewonderen op 'Bierbeek Blues'.

Tom Bearslee is Amerikaan van afkomst maar woont al ettelijke jaren in België. Hij is woonachtig in Brussel en geeft dagelijks les aan ontluikende muzikanten. Als frontman van de psychedelische bluesband 'Red Red' staat ook hij met regelmaat op onze podia en ook zo wanneer we het hebben over Bai Kamara Jr. 'Red Red', met daarin ook Steve Ceulemans, staat op 14 november geprogrammeerd op het Waalse 'Devant-Les-Bois' (Mettet).

Met 'I Ain't Superstition' wordt het concert hier vanavond aangevangen met Tom Bearslee en slide op een klein soort lapsteel en rond Ruben’s mlddel een gordel met een resum harmonicas. Ieder nummer wordt hier begeleidt door een inleidend verhaaltje van de hand van Tom Beardslee en krijgen we zo als volgende song 'Cakewalk' eentje van de hand van de legendarische Taj Mahal gevolgd door het aangenaam luisterende 'Sweety'.

Ruben blijft het houden bij zijn subtiele grooves op de verschillende bluesharps. Bij het brengen van 'Little Red Rooster' ontstaat er de discussie of het destijds wel degelijk is geschreven door Willie Dixon wat wel als waarheid zou kunnen bestempeld worden doordat de eerste opnamen gebeurde door 'Howling Wolf' in 1961. Later zouden de 'Stones' er in 1964 hun versie van opnemen. Een verhaaltje dan over de misdaad en het ontvreemden van een gitaar van Tom. In Ohio wordt iedereen er attent op gemaakt door een geweerschot te lossen bij aankomst op het vliegveld. Hier in Brussel moet je volgens Tom zorgen dat alles vastzit of het verdwijnt. Dit allemaal als inleiding voor 'Man Of Constant Sorrow'.

Tijd voor Tom om er een zwarte Yamaha bij te halen als sixstring, en zo komt er in het muzikale landschap wat meer rock 'n roll bij kijken. Als eerste song is er 'Good Company' gevolgd door het wel gekende verhaal over een race tussen een V8 Ford en een Cadillac Coupe De Ville, iets wat alleen in Amerika kan voorkomen. 'Maybelline' van de legendarische Chuck Berry gaat zo over twee jaloerse rivalen en een race tussen die beide old timers. Wij genieten hier in 't Stamineeke' enkel van de rock 'n roll in het nummer.

En zo komt het derde instrument nu aan bod bij Tom Bearslee, eentje dat hij kocht tijdens zijn verblijf in Marokko. Misschien herkennen de aanwezige muzikanten het wel als een Afrikaanse 'Luit' met vijf snaren en met de aangename warme klanken van dit instrument bevinden we ons zo midden in de Afrikaanse blues. Het eerste nummer is er eentje van Prince maar ook Sinéad O'Connor had met 'Nothing Compares 2 U' er in 1990 een dijk van een hit mee. We blijven vertoeven in een soort Mali Blues met Tom's versie van 'Personal Jesus'. Tijd nu om 'den tap' te laten werken.

Ook het tweede gedeelte was er eentje met songs en stories. De song waren onder meer 'Did You Ever' maar ook 'Rosalee McFall' dat de 'Folk Rockers' onder ons wel zullen kennen van de 'Greatful Dead' uit de Flower Power era. Origineel is het een Bluegrass song van de grondleggers van deze muziek 'Charlie Monroe' (broer van Bill Monroe) die het in de late 40's kwam te schrijven.

Terug dan naar de Old school blues met 'Rollin' and Tumblin' van Hambone Willie Newbern uit 1929. Dit nummer evolueerde ook dan zij vele covers tot 'Blues Standard'. Dit gevolgd door 'Come Into My Kitchen' van ons aller grootvader van de blues, Robert Johnson. Ook Jimi Hendrix kwam in de spotlights te staan met 'Al Along The Watchtower' maar wat op het einde 'Superstitions' er kwam bij doen is alsnog een raadsel.

En zo kregen we hier in dit cultuurcafé te Webbekom een eerder zeldzaam avondje blues voor de kiezen, getekend Tom Beardslee en Ruben Bertrands. Tot de volgende...