Scott Weis Band (US) Sunday Evening Blues Muzecafé Heusden-Zolder (Mine Blues) (27-09-2026) reporter: Freddie info band: Scott Weis Band info organisatie: Mine Blues © Rootsville 2026

Ook bij de kompels van 'Mine Blues' beginnen ze er terug aan met hun 'Sunday Evening Blues' hier in het 'Muzecafé' te Heusden-Zolder. Op de affiche staat Scott Weis en band en zo gaan ze hier meteen van bij de start internationaal. Met deze uit North Jersey afkomstige gitarist zijn we bij de in 2005 opgerichte bluesrock band aanbeland. Een power trio met aan de zijde van Scott Weis, ook nog Robert Kopec op basgitaar en Roger Voss op drums.

De aankondiging gebeurt hier gelukkig nog ol'school met als 'MC' niemand minder dan Roeland Bierkens aka Mr. Ale. Voor de gelegenheid wordt de voorstelling gehouden in het Engels en daar is totaal geen 'AI' aan te pas gekomen. Toch zo ook slimmer dan onze ministers en het gevolg van 'Mine Blues'. De man aan de knoppen was niemand minder dan 'Gert Bammens'.

Het trio bleken van bij de start drie aimabele rockers waarbij de vriendelijkheid het voortouw nam en dat beloofde dan voor het gevolg van dit bluesrock concert. Bluesrock? ja maar dan wel met een fluwelen aanpak zodat de vaste bezoekers hier van deze 'Sunday Evening Blues' zich wel thuis zouden voelen, en dit onder het al toeziend oog van 'Sint-Barbara', de patroonheilige van de mijnwerkers.

Het programma van de eerste set zal voornamelijk werk zijn uit het in 2025 uitgegeven album met als titel 'SWB XX'. Openen doet Scott Weis en zijn trio met 'My My Love' en dit is ook de openingstrack van het album. De oordopjes die kunnen echt wel aan de kant. Met het brengen van 'Looking For The Preacher' valt al vlug de 6-string basgitaar van Robert Kopec in het oog en daar zouden we tijdens het concert nog wel wat staaltjes van kunnen horen. Een 'neck' bijna het dubbel in breedte van de 'Telecaster' van Scott Weis.

De nummers uit dat 'SWB XX' album volgen elkaar zo goed als mogelijk op en met 'Gimme Gimme' laten Robert en Roger horen dat ze als ritmesectie ook bijzonder goed zijn als backing vocals. Met een intro van een 'Indian drum' en de slide van Scott Weis krijgen we dan vervolgens 'White Crow' en nog steeds was dit meer dan beschaafd bij deze geluidsterkte. Knap hoor en zo won Scott Weis hier meteen wat fans op de 'Sunday Evening Blues'.

Op 'Stand' krijgen we dan toch ook wat meer rockin' bluesrock te horen waarna dit 'Scott Weis Trio' een wel best aardige versie kwam te geven van 'Tennessee Whiskey'. Origineel een country song van 'David Allen Coe' maar in ons geheugen gegrift in de versie van Chris Stapleton. Ook best wel aardig met de gitaarsolo van Scott maar helaas geen dansende paartjes. Gewoonweg want Sint-Barbara is watching you!

Om zo terug de schwung erin te brengen kregen we daarna eentje van 'ZZ Top' op ons bord met 'Jesus Just left Chicago'...And he's bound for New Orleans! Mooi is vervolgens 'Helpless' uit het in 2020 uitgegeven album 'Simmer Me Down' waarop ook die cover van Billy Gibson en de helaas van ons heengegane Dusty Hill en Frank Beard is terug te vinden en destijds hier op de European blues charts het bracht tot #1.

Back to the heavy stuff dan maar met 'Raise Your Hands' uit het gelijknamige album van 2023, een album dat in eigen beheer werd uitgegeven. Wat dan kwam was 'Incredibile' om het met de woorden van onze Felice Damiano te zeggen. Een impressionante bas intro van de hand van Robert Kopec, eentje waarmee hij heel de club op zijn hand kreeg om uiteindelijk uit te deinen in Joe Cocker zijn 'With A Little Help From My Friends', een cover van de 'Big Four' uit 1967, maar ook het einde van het wel meer dan aangename eerste gedeelte van dit concert. So A Pause for The Cause...

Alsof ze ons nog niet genoeg hadden verbaasd veranderde de setting van dit 'Scott Weis Trio' totaal bij aanvang van het tweede gedeelte. Scott nam een dobro ter hand en Robert een ware doghouse bas gedomme, dit bij het brengen van een medley met '29 Ways' en Simmer Me Down'. We vallen van de ene bewondering in de andere wanneer Robert ons samen met zijn 'Double Bass' lijkt mee te nemen in een prelude van Bach. Respect!

Nummers als 'Born Again' en het bijzonder mooie 'Mary' uit het album 'Have A Li'l Faith' doen hier onze monden openvallen van verbazing. In een mix met 'Catfish' en Hendrix zijn 'Hey Joe' wordt het dan toch alsmaar intenser. Met het steeds prachtige 'All Over Again' uit het album 'Simmer Me Down' lijkt het hier zo plots meer intense blues dan bluesrock.

Dat het daarna alsmaar terug steviger wordt met nummers als 'Motherless Child' en 'Promise land', dit laatste uit het album 'Almost There', kon ons al lang niet meer schelen want wat hadden we hier genoten van deze 'Scott Weis Band'. Het meer progressieve 'Little Child' met een drumsolo van Roger zou dan ook het einde van hun passage op deze 'Sunday Evening Blues' betekenen al zou het intense applaus deze mening wel doen herzien. Toch wel een meer dan verrassende opener van dit nieuwe seizoen en daar zal iedereen het wel met me eens over zijn. Eentje om terug te zien...