Howlin' Roaddogs (B) Blues SR&BC Stekene (02-10-2026) reporter: Marcel info band: Howlin' Roaddogs info club: SR&BC stekene © Rootsville 2026

Na een korte muzikale pauze begon het toch alweer te kriebelen, dus besloot ik toch nog een concertje mee te pikken alvorens een korte vakantie te nemen. Lang geleden dat ik nog eens naar Stekene was afgezakt, en gezien ze vandaag Howlin’ Roaddogs op bezoek hadden, besloot ik maar richting de SR&BC te rijden.

Howlin’ Roaddogs is niet echt een nieuwe band. Deze blues/americana band uit de streek van Deinze was ooit gebouwd rond Ed De Smul en Björn Van Gompel maar viel in 2009 uit elkaar. In 2022 besloot Ed om de band weer bij elkaar te krijgen.

De band is inmiddels gekend voor hun eigen werk maar vooral ook hun eigenzinnige aanpak van bestaande nummers. Ze hebben een vintage sound met hedendaagse energie! Wie houdt van bluesy, soulfull & Americana, zit goed in dat warme rootsy gebied waar blues, soul en country elkaar raken. Vandaag de dag bestaat de band uit Ed De Smul (zang, gitaar en mondharmonica), Jan Baert (gitaar), Björn Van Gompel (Bas) en Gino Claeys (drums).

Willy’s Place was aangenaam volgelopen voor dit oktober optreden en de aanwezigen, zo zou later blijken, hadden volkomen gelijk want het zou een fijne avond worden.

Na de aankondiging door de MC van dienst vloog het viertal er meteen in met ‘Quarantaine Blues’ en ‘Country Boy’. Alvast een fijn en stevig begin welk ons onmiddellijk een idee gaf over hetgeen wij in de loop van de avond zouden te horen krijgen. Zonder veel poespas werd vervolgd met het stevige ‘Black Cat Bone’, ‘Dark Night’ en ‘Fast Gun’.  Je hoort dat dit viertal, met ondertussen “wat minder kleur in het haar” zoals Ed het placht te zeggen, heel goed op elkaar is ingespeeld. Het betere gitaarwerk van Jan wordt zeer goed ondersteund door bas en drum en de lijm van het geheel is de fijne stem van Ed. Hetgeen ze brengen is meer dan aangenaam te noemen, met een goede mix van eigen songs en uitgekiende covers. Het is kwaliteits blues en americana met een likje rock ’n roll en een snuifje country. Deze ouwe rakkers hebben er duidelijk zin in en het publiek geniet er duidelijk van.

Richting de pauze worden we nog getrakteerd op ‘Little Town’, een fijne versie van Popa Chubby’s ‘Stoop Down’ en het schitterende ‘Crossroads’ van Calvin Russel uit het album ‘Sounds From The Fourth World’ uit 1991. En bij deze mochten we even kort op adem komen en de innerlijke mensen versterken. Dit was alvast een zeer goed begin.

Er moest niets worden veranderd aan het tweede deel en de mannen gingen verder op hun élan en met ‘Steamy Windows’ van Tony Joe White werd deel twee in gang geschoten. Hoewel iedereen deze song kent van Tina Turner natuurlijk. Blues maakt natuurlijk deel uit van het repertoire en met ‘I Told You Five Times’ werden we op onze wenken bediend.

Het niveau van de band bleef hoog en al zeker toen Ed een wel heel knappe versie van Sonny Landreth’s ‘Congo Square’ uit zijn hoge hoed toverde. Topversie dit. De covers volgen elkaar op want met ‘Mary Jane’s Last Dance’ kregen we er eentje van Tom Petty And the Heartbreakers en met ‘Satisfy Suzy’ belanden wij bij Lonnie Mack. Ondertussen waren we voor het het wisten al aan het einde van deze leuke avond. Time flies when you’re having fun gelijk ze zeggen, en met ‘Blues Of The Month Club’ uit het gelijknamige album van Joe Louis Walker, werd afscheid genomen van het publiek.

Dit was echter buiten de waard gerekend want deze band mocht alvast niet vertrekken zonder een bisser. En het werden er zowaar twee, starten met een pittige versie van ‘Mona’ van Bo Diddley om in schoonheid af te sluiten met de perfecte song: ‘Bullfrog Blues’. Ooit bekend gemaakt door Rory Gallagher, maar eigenlijk van de hand van William Harris en al daterend uit 1928. Tis maar da get weet…

Ik denk dat iedereen meer dan tevreden was. Mooit uitgebalanceerde set en kwaltitatief goed gebracht. Ik had alvast niet te klagen. Volgende maand krijgen ze daar in Stekene het bezoek van Fred & The Healers, ik zou dus zeggen: “allen daarheen!”.

Cheers
Marcel