The Tarantino Soundtracks XX The Best Songs In The World CC Muze Heusden-Zolder i.s.m. Mine Blues & Roxy Music Fest (02-10-2026) reporter: Freddie info organisatie: Mine Blues - CC Muze - Roxy Music Fest © Rootsville 2026

Onder de noemer van de 5de editie van het 'Roxy Film Fest' met als middelpunt 'The Roxy Theatre' loop dit festival stilaan op zijn einde. Voor de vertoning van films als 'Broken English' of documenten als 'You Know We Love You' uit het leven van 'Golden Earring' was de gezellige bioscoop in Koersel-Beringen dat ontstond in 1946 het P.O.I. Muzikale belevenissen daarentegen daar zochten die van het 'Roxy Film Fest' hulp voor en zo bevinden we ons op vrijdagavond in de Balzaal van 'CC Muze' waar er samen met de collaberatie met 'Mine Blues' het ongelooflijk concert zal plaatsvinden over de soundtracks in de filmcarrière van de al even legendarische en spraakmakende 'Quentin Tarantino'.

Iedereen moet in zijn leven minstens '1' of meerdere films gezien hebben met een soundtrack daarin van Quentin Tarantino. Quentin Tarantino is een Amerikaans filmregisseur, acteur en scenarioschrijver. Zijn films zijn Reservoir Dogs (1992), Pulp Fiction (1994), Jackie Brown (1997), het tweedelige Kill Bill (2003/2004), Death Proof (2007), Inglourious Basterds (2009), Django Unchained (2012), The Hateful Eight (2015) en Once Upon a Time in Hollywood (2019). 

In 1995 won hij een oscar voor het scenario van Pulp Fiction en in 2013 won hij dezelfde prijs voor het scenario van Django Unchained. Met Pulp Fiction uit 1994 kreeg hij zijn grote doorbraak en won hij de 'Gouden Palm' voor de Beste Film op het Filmfestival van Cannes. Tarantino is een exponent van de filmstijl "nouvelle violence", vanwege zeer expliciete geweldsscènes. Een deel van zijn films situeert zich in de onderwereld waar andere wetten heersen dan in de burgerlijke maatschappij. Kenmerkend voor het omgaan met geweld is de banaliteit ervan, alsof moorden en martelen alledaagse kost is.

Het is Willy-radiopresentator Cédric Maes, die ook gekend is van bij bands als The Sore Losers en The Sha-La-Lees, die de songs uit die films kwam te bundelen in zijn programma ‘The Best Songs In The World’. Hij bracht zo ook deze band op de been met daarin ook Jan Bas (lead vocals, gitaar), Koen Brouwers (keyboards, gitaar, vocals), Kevin Maenen (bas), Alessio Di Turi (drums), Ciska Vanhoyland (vocals, trompet, percussie) en Lotte Vanhamel (vocals, saxofoon) om ons zo die legendarische nummers uit deze iconische films te laten herbeleven. Films die zo ook soms de stempel 'Cultfilm' kwamen opgekleefd maar waarvan we allen de nummers zeker wel kennen en zo zijn we klaar voor een avond met muziek voor muziekliefhebbers maar ook voor filmliefhebbers.

Als volleerde 'Reservoir Dogs' kwamen de vertolkers hier als personages uit een onvervalste 'Crime Movie' het podium op en werden we na een intro uit 'Pulp Fiction' met Dick Dale's zijn 'Miserlou' zomaar terug naar 1994 geteleporteerd. Meteen met Bobby Womack zijn 'Across 110th Street' uit de film 'Jacky Brown' (1997) voelde de ongeveer 400 aanwezigen dat we hier een memorabele avond tegemoet zouden gaan.

Zo kwam 'Jan Bas' met 'Let's Stay Together' uit de film 'Pulp Fiction' hier meteen als een onwaarschijnlijk goede soulshoter in de spotlights te treden. Ook de blazerssectie bestaande uit Ciska Vanhoyland en Lotte Vanhamel waren gewoonweg outstanding in een regie van Cédric Maes een alles aanvullende Koen Brouwers en een uitstekende ritmesectie met Alessio Di Turi en Kevin Maenen maakte van dit alles een onwaarschijnlijk schouwspel en we waren nog maar toe aan de warming-up.

Alsof het 'a Peace of Cake' was liet Ciska Van Hoyland haar instrumenten voor was het was en de zo getalenteerde toonde ook haar skills als een lid van 'The Supremes' bij het vertolken van 'Baby Love'. Welk zo ook te horen was in de Quarantino movie 'Jackie Brown'. Met de intro uit 'Pulp Fiction' krijgen we met 'Comanche' een instrumentale surfrock van The Revels uit 1961. En ja hoor Cedric Maes etaleerde zich hier zo als een surfrocker pur sang met op saxophone Lotte Vanhamel.

Meteen daarna krijgen we wat akoestische spielerei op 'Stuck In The Middle With You' van 'Stealers Wheel' eentje dat het bij Quentin Tarantino bracht tot in 'Reservoir Dogs' uit 1992. Hier stonden zo gewoonweg zeven bijzonder getalenteerde muzikanten op het podium en dit zo maar van eigen bodem. Ook op 'Son Of A Preacher Man' uit 'Pulp Fiction' kwam Dusty Springfield te verbleken bij het zangtalent van Ciska Van Hoyland die wulps bewegend op het podium die 'Preacher' trachtte te verleiden.

Ook nog uit 'Pulp Fiction' kregen toen 'Girl You'll Be A Woman Soon' maar de vertolking kwam niet van Mia Wallace aka Uma Thurman maar gewoonweg van de veelzijdige Jan Bas. Terug naar een intro maar eentje uit de horrorfilm 'From Dusk Till Dawn' en 'After Dark' van de Chicanos rockband 'Tito & Tarantula' hier vanavond in een muzikale conversatie tussen Jan Bas en Cédric Maes. Hierbij kregen we ook één van de meest besproken intro's uit deze film met een ode aan de pussy lovers. All right, we got white pussy, black pussy, Spanish pussy, yellow pussy, we got hot pussy, cold pussy, we got wet pussy...etc. Terug zo ook naar surfer's paradise met 'Bullwinkle'.

Voor het mooie 'California Dreaming' uit 'Once In A Time in Hollywood' koos Tarantino niet voor de idyllische song van The Mama & The Papa's maar voor de versie van José Feliciano. Onze band hier vanavond bracht het in een versie van Jan Bas op vocals en Cédric Maes op eveneens una guitarra acústica. Totaal andere koek was dan 'Jungle Boogie' van 'Kool & The Gang' uit de in 1994 uitgebrachte 'Pulp Fiction'. Tijdens dit nummer verscheen er op het grote scherm een filpje met de Chevrolet Nova musscle car aka 'SS'.

Op 'Coconut' uit 'Reservoir Dogs' kwamen zo plots de spotlights gericht op drummer Allesio Di Turi die hier een feilloze versie kwam te bregen van het nummer van Harry Nilson. She put the lime in the coconut, she drank 'em both up...and call me in the morning.

Op 'Kill Bill' kregen we één van de meest beklijvende versies van Nancy Sinatra's 'Bang Bang'. Hier is dit voor de vertolking van Ciska Van Hoyland niet anders met enkel als begeleider 'Koen Brouwers', astemblieft! Misschien is de track 'Battle Without Honor Or Humanity' bij de modale filmliefhebber niet zo blijven hangen maar in de performance van de band vanavond wel des te meer.

De volle balzaal van 'CC Muze' was toen al ruime tijd in een delirium door deze geselecteerde filmtracks van Quentin Tarantino' en zo komen we uit bij een intro uit de movie 'Django Unchained' met de titeltrack Django'. Destijds gebracht door Rocky Roberts & Luis Bacalov. Altijd wel mooi om terug te horen is het nummer 'Down In Mexico' van de geweldige formatie 'The Coasters' uit de film 'Death Proof'. Helaas vanavond zonder een zwoele lapdance van Butterfly in de film gespeeld door Vanessa Ferlito.

We kregen nog 'Jim Jones at Botany Bay', 'Surf Rider' 'Woo Hoo' uit 'Kill Bill' van de rockabilly formatie 'The Rock-A-Teens' maar geloof me velen waren aan het wachten op een apotheose met 'Little Green Bag' (of het nu gaat over een zakje wiet of over een dollarbiljet) maar zo zitten we terug bij 'Reservoir Dogs' waarvoor deze bandleden zich toch hadden uitgedost.

Uiteraard staan er nog veel nummers tussen de vele sountracks van Quentin Tarantino maar of we die nog ooit hier zullen te horen krijgen...You Never Can Tell! Deze 'The Best Songs In The World' uit de 'Tarantino Soundtracks XX' krijgen van mij alvast een dikke A+.

Op 14 november krijgen we hier in een samenwerking van 'CC Muze' en 'Mine Blues' de 'The Bruceband' op bezoeken ook 'De Boss' heeft vele nummers...Be There!