© Rootsville.eu

Atlanta Kings (B)
Sunday Evening Southern Rock
Muzecafé (Mine Blues) Heusden-Zolder

reporter: Freddie

info band: Atlanta Kings
info organisatie: Mine Blues


© Rootsville 2024


Vanavond nu eens geen 'Sunday Evening Blues' maar een 'Sunday Evening Southern Rock'. Ja op deze zondagavond krijgen we een flashback naar de 60-ties en 70-ties toen in de Zuidelijke staten van de VS een nieuwe trend kwam te ontstaan door toedoen van bands als 'The Allman Brothers' en 'Lynyrd Skynyrd'. Door deze ontwikkeling kwamen er ook namen op ons afgestormd als 'The Georgia Sattelites' en later ook nog de inmiddels enorm populaire 'The Black Crows' en 'Robert Jon & The Wreck'.

Hier in ons kleine Belgenland ontstonden zo ook de 'Atlanta Kings' die al de hits uit de 'Southern Countries' kwamen te bundelen en dit zelfs zonder de sponsering van 'Coca-Cola'. Op 24 oktober 2024 kregen we zo al een voorsmaakje hier in ditzelfde 'Muzecafé wat deze nieuwbakken band allemaal in de aanbieding hadden. Straffe kost maar meteen ook een domper op de zuidelijke feestvreugde want het vocaal uithangbord Jan Haesevoets zag het niet zitten om er een 'world tour' in België mee aan te gaan vatten. Spijtig, heel spijtig en zo moesten deze 'Kings' la meteen op zoek naar een vervanger.

Die vonden ze bij David Ronaldo die uiteraard nauw verweven was met bands als 'The Allman Brothers', getuige onze populaire 'David Ronaldo & The Dice'. Als voorsmaakje kregen we dan op 31 mei 2025 een try-out van deze hertekende 'Atlanta Kings' en werden er toch wel meer bepalende wijzigingen aangebracht. Hans Van Diest op voornamelijk een 'Telecaster', de uitstekende gitarist Carlo Van Baele, Erik Hermans op de gitaar met de dikke snaren en Bart Haesen aan het drumstel lieten zich versterken door Dominique Monten aan de keys en uiteraard ook David Ronaldo als het nieuwe klankbord en zo moesten deze hertekende 'Atlanta Kings' op zoek naar een kleine vrachtwagen om al deze six strings te vervoeren. Vanavond op deze editie van 'Sunday Evening Blues' en door toedoen van de kompels van 'Mine Blues' staan deze 'Atlanta Kings' voor alweer een nieuwe vuurdoop.

Aan fans geen gebrek vanavond en zo was het mooie 'Muzecafé' goed gevuld voor een nieuwe episode in het bestaan van deze band. Een Tribute aan 'Southern Rock' met een bloemlezing uit een arsenaal van enkel maar hits die onze oren zullen strelen uit deze strekking van de muziek. Ladies and Gents we give you de 'Atlanta Kings'. De 'MC' is als vanouds Roeland Bierkens.

Meteen in huis vallen doen ze met die chartbuster van 'Lynyrd Skynrd' uit 1974 met 'Call Me The Breeze' en zo was de toon voor een avondje gitaargeweld hier meteen gezet. Na 'Six Ways To Sunday' van 'Blackberry Smoke' en uit de gelijknamige roadmovie gingen ze verder met 'Keep Your Hands To Yourself' van de ongeëvenaarde Dan Baird en de 'Georgia Sattelites' en zo schuiven we toch al een eindje op in de tijdlijn. Het wordt even schuiven met onze portrettentrekkers want met vier gitaristen op de eerste rij is dit geen sinecure.

Zo heeft Hans Van Diest een deel van zijn selectie 'Telecasters' mee naar Heusden-Zolder gesleurd en dat zullen we hier geweten hebben. Helaas niet eentje uit 1958. Van deze 'Atlanta Kings' kregen we vervolgens 'Jealous Again' van 'The Black Crowes', 'Can't You See' van de 'Marshal Trucker Band' uit 1973 en 'One Horse Town' van 'Blackberry Smoke' en die gingen er hierin als zoete broodjes.

De inbreng van toetsenist Dominique Monten is zondermeer een meerwaarde te noemen bij deze 'Atlanta Kings' al was het maar om het gitaargeweld even te overpoweren. Met 'Running Down A Dream' van Tom Petty uit 1989 kleuren ze eventjes buiten de lijntjes maar geen nood want ook dat horen we hier graag. Met 'Battleship Chains' van 'The Woods' komen ook de 'Wienerzanger knapen' bij de band op het voorplan te treden en dit met een perfecte samenzang. De 'Georgia Sattelites namen dit nummer op in hun repertoire in 1986 en misschien, heel misschien was dit ervoor ook al de inspiratie voor Francis Rossi en zijn Quo'tjes.

Ook al hebben die van de 'Atlanta Kings' hier een klein arsenaal aan gitaren in de aanbieding toch spant bassist Erik Hermans hier de kroon want die krijgt het voor mekaar om het ganse concert maar '1' basgitaar te gebruiken...Straffe kost! Bij 'Ain't Much Left of Me' van 'BlackBerry Smoke' krijgen we naar het einde toe een bruggetje richting de 'Stones' en hun 'Wild Horses'. Yep die rollende stenen konden zowat alles, zelfs blues spelen ;-)

Helemaal op het einde van de rij stond dan 'Carlo Van Baelen' die op magistrale wijze de rifjes aan elkaar wist te knopen en met het prachtige 'She Talks To Angels' van 'The Black Crowes' uit 1990 werd het zowaar tijd om hier even op adem te komen want er zou nog zoveel moois op ons afkomen.

Deel twee dan en die werd aangezet met wat gedonder van eentje van 'Blackberry Smoke'. Vervolgens krijgen we 'It's All Over (But The Crying)' in de versie van de satellietjes uit Georgia al moeten we hierbij toch ook een speekmedaille uit delen aan 'The Ink Spots' uit de 30-en 40tiger jaren, vraag dat maar aan Daan.

In 1975 brachten 'The Outlaws' hun 'There Goes Another Love Song' uit en dan hebben we het over de band die door Hughie Tommason werd opgericht in 1972 en niet over de 1% motorclub. Gelukkig maar anders stonden de 'Angels' hier met de vereiste van 'zet die ploat af'!.

Met 'Oh Miss Carolina' uit 2020 belanden we zo bij de mega populaire 'Robert Jon & The Wreck' en yep dat kennen we ook allemaal hier in het 'Muzecafé'. Verder ook nog 'Pretty Little Lie' en van 'Lynyrd Skynyrd' uit 1976 'Travelling Man' en zelf nu bleef het café nog steeds vol. Iemand die we wel hoorden maar zelden in het vizier kregen was drummer 'Bart Haesen' en ook die leefde zich voor de volle 100% uit op snare en toms.

Nog even volle gaaz dan met 'Railroad Steel' van de met rock 'n roll gespeende 'Gerogia Sattelites' en zo deinen we dan toch ook richting deze 'Tribute To Southern Rock' van deze 'Atlanta Kings'. Met nog 'Shine A Light On Me Brother' van Robert Jon en ook nog 'Simple Man' krijgen we met 'Flirting With Disaster' van 'Mollet Hatchet' dan toch het einde in zicht.

Afsluiten konden ze niet want er was zo ook het respectvolle applaus en de vraag om bisnummers. Die kregen we dan met het door mezelf wel zeer gewaardeerde 'Hard To Handle' en met 'Free Bird' van 'Lynyrd Skynyrd' en zo kunnen we enkel met respect terugdenken aan wat deze 'Atlanta Kings' hier vanavond voor elkaar hebben gekregen. Een reisje vol nostalgie voor de fans van deze 'Southern Rock'. Getekend: Hans, Erik, Carlo, Hans, Dominique, David en uiteraard de kompels van Mine Blues. Het is gedaan, de moogt naar huis gaan...